தேவதாசி முறை : நியாயப்படுத்தும் குற்றவாளிகள் !

பூரி ஜெகன்னாதர் கோவிலில் தேவதாசி முறையை நீட்டிக்க முயற்சிகள் நடந்த 1996-ம் ஆண்டில் புதிய கலாச்சாரம் இதழில் வெளிவந்த கட்டுரை இது.  தேவதாசி முறை குறித்த வரலாற்றுப் புரிதலை இக்கட்டுரை ஏற்படுத்துமென்று நம்புகிறோம். படியுங்கள், பகிருங்கள்.

                                                                                                                                   –  வினவு

ஜெகன்னாதபுரி, தீண்டாமையை ஆதரித்தும், பெண்கள் வேதம் படிக்கக் கூடாது என்றும், இன்று வரை குரலெழுப்பித் திரியும் பூரி சங்கராச்சாரியின் திருத்தலம். இவ்வூர்க் கோயிலின் தெய்வமான பூரிஜெகன்னாதருக்கு விமரிசையாக நடத்தப் படும் நாபகலிபார் என்ற திரு விழா 18 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த வருடம் (1996) கொண்டாடப்பட இருக்கிறது.

இவ்விழாவில் ஜெகன்னாதருக்காகக் கதறி அழுது, 10 நாட்கள் விதவையாக வாழும் சடங்கு ஒன்றிற்கு தேவதாசிகள் தேவை. கோவிலின் கடைசி தேவதாசியான கோகிலபிரபா 1993 -ல் மறைந்த போது தனக்கென்று வாரிசாக யாரையும் நியமிக்கவில்லை. தற்போது உயிருடன் வாழும் பரஸ்மணி, சசி மணி என்ற முன்னாள் தேவதாசிகளும் வாரிசுகள் யாரையும் நியமிக்காமல், கோவில் சேவைகளிலிருந்தும் விலகி வாழ்கின்றனர்.

இப்படி தேவதாசிகள் இல்லாமல் போனால் நாபகலிபார் திருவிழாவை எப்படி நடத்துவது? பழி பாவத்துக்கு அஞ்சிய கோவில் நிர்வாகம் உடனடியாக வேலையில் இறங்கியது. பதிவேடுகளைப் புரட் டியது. 1988 -ஆம் ஆண்டில் கஜால் குமாரி ஜெனா என்ற பெண்ணும், அவரது சீடர்களான ஏனைய நான்கு பெண்களும் தேவதாசி சேவைக்கு விண்ணப்பித்திருந்தனர். தூசி தட் டிய விண்ணப்பங்களை 7 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கையிலெடுத்த நிர்வாகம் ஐவரையும் நேர்காணலுக்கு வருமாறு அழைத்தது.

செப்டம்பர் 11 நேர்காணலுக்கு வந்த பெண்களும், கோவில் நிர்வாகமும் அங்கு குவிந்திருந்த பத்திரிகையாளர்களை எதிர்பார்க்கவில்லை. அவர்களது கேள்விகளுக்கும் பதிலளிக்க முடியவில்லை. தொடர்ந்து ஒரு வார காலமாக பல்வேறு பெண்கள் அமைப்புகள், பத்திரிக்கைகள், சில அரசியல் கட்சிகள் என வெளி உலகின் கண்டனங்களை சந்திக்க நேர்ந்த பூரி கோவில் நிர்வாகம் வேறு வழியின்றி முடிவெதுவும் எடுக்காமல் அமைதி காத்து வருகின்றது.

***

இந்த நூற்றாண்டின் (20-ம் நூற்றாண்டு) தொடக்கம்வரை தேவதாசிகள் இல்லாத கோவில்களே தென்னிந்தியாவில் இல்லை. இராசராச சோழன் காலத்தில் தஞ்சை பெரிய கோவிலில் மட்டும் 400 தேவதாசிகள் இருந்ததாக தெரியவருகின்றது. பல நூறு ஆண்டுகள் வலுவாக நீடித்திருந்த தேவதாசி முறை தேவதாசி ஒழிப்புச் சட்டம் மூலம் ஏனைய கோவில்களில் ஒழிக்கப்பட் டாலும் பூரியில் மட்டும் இன்று வரை உயிருடன் உள்ளது ஏன்?

“ஏனென்றால் தமிழ்நாட்டி லும், ஆந்திராவிலும் தேவதாசி முறை விபச்சாரமாகப் பரிணமித்தது போல் பூரியில் நடக்கவில்லை. இங்கு மட்டும் தான் உண்மையாக உள்ளது” என்று சில அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.

முன்னாள் தேவதாசி பரஸ்மணி

எது உண்மை? இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இறந்து போன கடைசி தேவதாசி கோகில பிரபா உண்மையில் தனது உறவுப் பெண்கள் இருவரை தத்தெடுத்து தேவதாசியாவதற்குரிய அனைத்துப் பயிற்சிகளையும் அளித்துள்ளார். இருப்பினும் அந்தப் பெண்கள் இருவரும் தேவதாசியாவது அவமானகரமானது என்பதை உணர்ந்து இறுதியில் மறுத்து விட்டனர். மேலும் 1954 , 55 -ல் பூரி கோவில் நிர்வாகத்தை அரசாங்கம் எடுத்துக் கொள்ளும் போது 30 -க்கும் மேற்பட்ட தேவதாசிகள் கடவுளுக்கு சேவை செய்து வந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் சமூக வாழ்க்கைக்குத் திரும்பி விட்டனர். தேவதாசிகளது ஆரம்பமும் முடிவும் வறுமையோடு பிணைந்திருக்கிறது என்பது ஆச்சரியமில்லா உண்மை.

ஒடிஸி நடனத்தைப் பயிலுவதற்காக பூரிக்கு வந்த பிரடரிக் ஏ. மார்க்லின் என்ற பெண் (மனிதவியல் ஆய்வாளர்) அறிஞர், “கடவுளரின் மனைவியர்” என்ற தமது புத்தகத்தில் தேவதாசிகளது வாழ்க்கையை விரிவாக ஆராய்ந்திருக்கிறார். பெற்றோர் தமது பெண்களை தேவதாசிகளாக அனுப்புவதற்குக் காரணம் அவர்களை வளர்த்து ஆளாக்கி திருமணம் செய்து வைக்க இயலாத வறுமையே என்கிறார் மார்க்லின்.

“தேவதாசி சேவைக்காக பெண்களை நாங்கள் அழைத்ததாகக் கூறப்படுவது தவறு. இந்தப் பெண்கள் தாங்களாகவே சேவை செய்ய முன் வந்ததினால்தான் அதைப்பற்றி விவாதிக்க அவர்களை அழைத்தோம். தேவதாசிமுறை தலைமுறை தலைமுறையாக பூரி கோவிலில் இருந்து வரும் முறைதான்” என்கிறார் பூரியின் மாவட்டஆட்சித் தலைவரும், கோவில் நிர்வாக கமிட்டியின் உதவித் தலைவருமான கே.கே. பட்நாயக்.

“இந்து தர்மம்” காக்க பெண்களை ‘சமர்ப்பணம்’ செய்வது அல்லது பலியிடுவது என்பது புதிதல்ல. 1987 -ல் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் ரூப்கன்வர் என்ற பெண்ணை உடன் கட்டை ஏற்றிக் கொன்ற இந்துத்துவ வெறியர்களின் செயலைக் கண்டு நாடே அதிர்ந்த போது, “சதி”யைப் நியாயப்படுத்தினார் பாரதீய ஜனதாவின் அகில இந்திய துணைத் தலைவர் விஜயராஜே சிந்தியா. பூரியின் ராஜகுடும்ப புரோகிதர் ரமேஷ் சந்ர ராஜகுரு, “நேர்காணலுக்கு வந்த பெண்களிடம் முன்பு ஆடச் சொன்னதாகக் கூறப்படுவது சிலரின் வளமான கற்பனை. 50 ஆண் டுகளுக்கு முன்பே நடனத்தை நிறுத்தி விட்டோம். எவ்வித காரண மும் இல்லாமல் தேவதாசி முறை என்றாலே உடனே விபச்சாரத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது எந்த விதத்தில் நியாயம்?” என்று குமுறுகிறார்.

ராஜகுருவின் கோபத்தை பரிசீலிப்பதற்கு நாம் மன்னர்கள் காலத்தில் இருந்து தான் தொடங்க வேண்டும். அதற்கு முன்பாக, முன்னாள் தேவதாசியான                     பரஸ்மணியிடம் ஒரு கேள்வி – ஆண்டவன் முன் நடனம் ஆடுவது பற்றி என்ன கூறுகின்றீர்கள்? “நான் ஜகன்னாதருக்கு மணமுடிக்கப்பட்டவள். தன் கணவனுடன் இரவு என்ன செய்தாள் என்பதை மணமான பெண் ஒருத்தி உலகத்திற்கு எப்படிக் கூற முடியும்?” என்று புன் சிரிப்புடன் மறுக்கிறார். இப்படி நடனம் ஆடுவது தொடருவது மட்டுமல்ல, ஒரு தேவதாசியின் வாழ்க்கை என்பது திறந்த புத்தகமல்ல.

தேவதாசிகளாவதற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பெண் வேறெந்த ஆடவருடனும் உறவு வைத்திராத தூய்மை வாய்ந்தவளாக இருத்தல் வேண்டும். பின்னர் அவளுக்கு ஆடல், பாடல், அலங்காரம் உட்பட பல்வேறு கலைகளில் வளர்ப்புத் தாயாரால் (தேவதாசி) பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. தக்க காலம் வந்த பிறகு அவள் ஜெகன்னாதருக்கு மணமுடிக்கப்படுகிறாள். மணப் பெண்ணாக அலங்கரிக்கப்பட்டு “பொட்டுக் கட்டுதல்” என்றழைக்கப் படும் இந்நிகழ்ச்சி தேவதாசியின் வாழ்க்கையில் முக்கிய நிகழ்வு. அவள் இறக்கும் போதும் மணப் பெண்ணாக அலங்கரிக்கப்பட்டே எரியூட்டப்படுகிறாள். இப்படி ஏனைய இந்துப் பெண்களுக்குள்ள ‘விதவை அபாயம்’ தேவதாசிகளுக்கு இல்லையென்றாலும், ஏனைய இந்துப் பெண்களின் மண வாழ்க்கை தேவதாசிகளுக்குக் கிடையாது.

ஒடிஸி நடனக் கலைஞர் சஞ்ஜுக்தா பானிகிரஹி

சனாதனிகளின் பார்வையில் மன்னன் என்பவன் யார்? விஷ்ணுவின் அவதாரம், உயிருள்ள ஜெகன்னாதர்களான மன்னர்களுக்கு செய்யும் அந்தப்புரச் சேவை தேவதாசிகளின் கடமையாகும். ராசராச சோழன் காலத்து தேவதாசிகள் “அரசனின் திருமேனிப் பணியாளராக” அந்தப்புரத்தில் சேவை செய்து வந்தனர் என்பது இங்கு நினைவு கூறத்தக்கது.

தேவதாசிகளுக்கு பொட்டுக் கட்டும் சடங்கு முதல் அவளது கோவில் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கின்ற பண்டா என்றழைக்கப்படும் பார்ப்பன புரோகிதனுக்கு செய்யும் சேவை ஜெகன்னாதருக்குச் செய்யும் சேவையைப் போலவே முக்கியத்துவம் உடையது. இதையெல்லாம் சகித்துக் கொள்ளும் தேவதாசி, இவர்களுக்கு அப்பாற்பட்டு வெளி ஆடவருடன் தொடர்பு கொண் டால், மன்னனும், பண்டாவும் சகித்துக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள்.

மன்னர்கள், பார்ப்பனர்கள், பின்னாளில் ஜமீன்தார்கள் என்று உயர்ரக மேட்டுக் குடியினரோடு உறவு கொண்டாக வேண்டிய தேவதாசி அவர்களுடன் பகிரங்கமாக வாழ முடியாது. தேவதாசியின் வாழ்க்கை பட்டு சரிகையைப் போல மின்னினாலும் அதன் பின்னே உள்ள அவலமும், துயரமும், அழுகுரலும் – ஜெகன்னாதர் கோவிலில் நெடிதுயர்ந்து நிற்கும் கருங்கற்களுக்கு மட்டும் தான் தெரியும்.

“அரசாங்கம்; சாராயம், கள் இவைகளை எப்படி வருவாயாகக் கருதி நடத்த வேண்டுமோ அது போலவே பெரும் கோவில்களையும் உண்டாக்கி அரசு வருவாய்க்கு வழி தேட வேண்டும்.” என்று சாணக்கியர் அர்த்தசாஸ்திரத்தில் வலியுறுத்துகின்றார்.

பூரியின் முன்னாள் ராஜா திவ்ய சிங் தேவ்

பெருமளவு மக்களின் வாழ்க்கையும், அரசின் பொருளாதாரத்தையும் தீர்மானிக்கின்ற நிறுவனங்களாகவே கோவில்கள் இருந்தன. இன்றைய ஐந்து நட்சத்திர விடுதிகளின் சகல வசதிகளும் அன்றைய கோவில்களில் இருந்தன. இதில் ஆடல், பாடல் மூலம் மன்னனை மகிழ்விக்க பார்ப்பனர்களால் நியமிக்கப்பட்டவர்களே தேவதாசிகள்.

பண்டைய கதைகளை இங்கு கிசுகிசுக்க வேண்டாம், தேவதாசி சேவைக்கு நாங்கள் விண்ணப்பத்திருக்கும் காரணங்களை சற்றுக் கவனியுங்கள் எனும் கஜால் ஜெனா என்ன கூறுகின்றார்? “ஐந்து வயதிலேயே கண்ணன் என்னுள் வியாபித் திருப்பதை உணர்ந்தேன். 19 வயதில் தீட்சை பெற்றுக் கொண்டேன். நின்று போன தேவதாசி சேவையை உயிர்ப்பிப்பது கடமை என்று கருதி என் சிஷ்யைகளுடன் விவாதித்தேன். ஏதோ ஒரு வகையில் ஜெகன்னாதருக்கு சேவை செய்ய விரும்பும் எங்கள் பக்தி தனிப்பட்ட விசயம். இவ்வளவு இருந்தும் கடவுளின் முன்பு அநீதியான செய்கைகளைச் செய்வது போல எங்களை ஏன் கோரமாக மதிப்பிடுகிறீர்கள்?”

இல்லை புனிதமாகவே மதிப் பிட முயலுவோம். காலையில் திருப்பள்ளி எழுச்சி, இரவிலே பள்ளியறைப்பாட்டு, மாலையில் கால் வலிக்க நடனம் எதுவானாலும், திரைச்சீலையிட்ட ஜெகன்னாதரின் கருவறைக்கு வெளியே, வெளிச் சுற்றுப் பிரகாரத்தில் தான் நடத்த முடியும், தேவதாசி ‘அபவித்ரா’ (தூய்மை இல்லாதவள்) வாகக் கரு தப்படுவதால், பூஜைகள் செய்யும் போது ‘பண்டா’ (பார்ப்பனப் புரோகிதன்) அவள் கையால் குடிநீர் கூடக் குடிக்க மாட்டான், தன்னைத் தொடவும் அனுமதிக்க மாட்டான். உள்ளம் உருக, பக்தி பெருக கீத கோவிந்தம் பாடும் தேவதாசிகளுடைய புனிதத்தின் கதி இதுதான்.

முன்னாள் ராஜாக்கள், ராணிகள், பாரதீய ஜனதாவில் உலாவரும் இந்நாளில் ஜெகன்னாதபூரியின் ராஜா திவ்ய சிங் தேவ் இந்து முன்னணிக் குரலில் ஒரு கேள்வி கேட்கிறார். “கடவுளின் சேவைக்காக வாழ்க்கையைத் துறந்து, தங்களது சொந்த முடிவில் பொருளியல் உலகை மறந்து, பெண்கள் துறவிகளாகவும், சகோதரிகளாகவும் மாறுவது அனைத்து மதங்களிலும் உள்ளதுதான். தேவதாசி முறையும் அத்தகையதுதான்”.

உண்மையில தேவதாசி முறை அத்தகையதல்ல. தேவதாசிகளாவதற்கு நீங்கள் வைத்திருக்கும் தகுதி என்ன? ஆடல், பாடல், அழகுக் கலை, அலங்காரம் இவைதானே? பிறமதத்துப் பெண்கள் துறவறத்தின் மூலம் சமூகத்தின் பாதுகாப்பையும், மதிப்பையும் பெறும்போது, தேவதாசியாக மாறும் பெண்ணோ – பாதுகாப்பின்மையையும், அவமதிப்பையும் பெறுகிறாளே அது ஏன்?

ஆக மன்னர்கள், பார்ப்பனர்கள், அதிகாரிகள் என அனைவரும் தேவதாசிகளுக்காக பேச முற்படும் போது “கலைஞர்கள் மட்டும் சும்மா இருப்பார்களா?

இன்று தமிழ்நாட்டு பார்ப்பனப் பெண்களால் உலகம் முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் செய்து கொண்டிருக்கும் பரதக் கலை தேவதாசிகளால் தான் வளர்த்து உருவாக்கப்பட் டது என்பதில் உவகை அடைகிறார் இந்தியா டுடே வாஸந்தி. ஒடிசி நட னக் கலைஞர் சன்ஜூக்தா பாணிக்கிரஹியும் இக்கருத்தை ஆதரித்து, தேவதாசி முறையில் எவ்விதத் தவறும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை என்றும், தானே பகுதி நேர தாசி சேவை செய்ய விரும்புவதாகவும் கூறுகிறார்.

அமெரிக்காவை பூலோக சொர்க்கமாக மாற்றியமைப்பதற்கு ஆப்ரிக்க கருப்பர்களைக் கடத்தி வந்த அடிமை முறை உதவி செய்திருக்கிறது என்பதாக நாகரீக உலகின் எந்த ஒரு மனிதனும் கொண்டாட மாட்டான். தேவதாசிகள் காற்சலங்கை கட்டிக் கொண்டு நடனம் ஆடும் போது பாதம்படுகின்ற இடங்களில் உறைந்திருக்கும் ரத்தம் நம்மை உலுக்குகிறது. அதே சமயம் பாதத்தின் பதத்தையும், ஆட்டத்தின் அபிநயத்தையும் மெய்சிலிர்த்து ரசிக்கிறார்கள் வாஸந்தியும், பாணிகிரஹியும்.

***

1930 -களில் தேவதாசி முறையை எதிர்த்துக் கிளம்பிய இயக்கத்தை அறியும்போது வாழையடி வாழையாக சனாதனிகளின் குரல் இன்றைக்கிருப்பது போல் ஒலிப்பதைக் கேட்க முடியும். பெரியார் தலைமையிலான சுயமரியாதை இயக்கமும், காங்கிரசாரும் – இந்தியப் பெண்கள் சங்கத்தைச் சேர்ந்தவருமான                    டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டியும் தேவதாசி முறையை ஒழிக்க போராடி வந்தார்கள்.

1930 -ல் முத்துலட்சுமி ரெட்டி தேவதாசி ஒழிப்பு மசோதாவைக் கொண்டுவந்தபோது, இராஜாஜி இதில் அக்கறையில்லாமல் நடந்து கொண்டார் என்பதை முத்துலட்சமி கூறுகிறார். காங்கிரசில் ராஜாஜிக்கு போட்டியான சத்திய மூர்த்தி அய்யர், “இன்றைக்கு தேவதாசி முறையை ஒழிக்கச் சொல்வீர்களானால் நாளைக்கு பார்ப்பனர்களை அர்ச்சகராக்குவதையும் எதிர்க்கலாம். தேவதாசிகளை ஒழித்துவிட்டால் பகவானின் புண்ணிய காரியங்களை யார் செய்வார்” என்று வாதிட்டார்.

“பகவானுடைய புண்ணியத்தை இதுவரை எங்கள் குலப் பெண்கள் பெற்றுவந்தனர். வேண்டுமானால் இனி அவரது (சத்திய மூர்த்தி அய்யர்) இனப்பெண்கள் அந்த புண்ணியத்தை ஏற்றுக்கொள் ளட்டுமே? அது என்ன எங்கள் குலத்திற்கே ஏகபோக காப்பிரைட்டா?” என்று திருப்பிக் கேட்டார் முத்துலட்சுமி ரெட்டி.

இந்துத்துவ முகங்களில் மிதவாதத்தை காங்கிரசும், தீவிரவாதத்தை பாரதீய ஜனதாவும் இன்றைக்கு பிரதிநித்துவம் செய்வது போன்று அன்றைக்கு ராஜாஜியும், சத்தியமூர்த்தியும் விளங்கினார்கள்.

இச்சூழலில்தான் 1883-இல் தாசி குலத்தில் பிறந்து, இளவயதிலேயே பொட்டுக் கட்டப்பட்டுவிட்ட இராமாமிர்தம் அம்மையார், தன் சொந்த அனுபவங்களைக் கொண்டு, தேவதாசி ஒழிப்பை வலி யுறுத்தி “தாசிகள் மோசவலை” எனும் நாவலை மிகுந்த சிரமத்துக்கிடையில் 1936 -இல் வெளியிட்டார்.

***

20 -ம் நூற்றாண்டிலும் இந்துத்துவம் தனது வருணாசிரம நெறியை இருத்திக் கொள்ள மூர்க்கமாக முயலுகிறது. பாபர் மசூதி இடிப்பு, பிள்ளையார் பால் குடித்த புரளி, என ஒவ்வொன்றிலும் “ஹிந்து எழுச்சி ஆரம்பித்து விட்டது” எனக் கும்மாளமிடும் இந்தக் கும்பல்தான் தேவதாசி முறையை நியாயப்படுத்தும் நபர்களின்-கருத்துக்களின் அடித்தளம்.

அந்த அடித்தளத்தை தகர்க்க 60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு “தாசிகள் மோசவலை” என்ற தனது நாவல் மூலம் வழி காட்டுகிறார் இராமமிர்தம் அம்மையார். அவரது ஒவ்வொரு வார்த்தையும் நமக்கு சுரணையூட்டும்.

நாவலில் இருந்து, “ஒரு குறிப்பிட்ட பெண் சமூகத்தை விபசாரத்துக்குத் தயார் செய்துவைத்திருப்பது இந்நாட்டு ஆண் சமூகத்தின் மிருக இச்சைக்குதக்க சான்றாக இருக்கிறது. பகுத்தறிவும் நாகரீகமும் வளர்ந்து கொண்டிருப்பதாகச் சொல்லப்படும் இந்த இருபதாம் நூற்றாண்டிலும் தேவதாசி முறையை ஒழிப்பது சாஸ்திர விரோதம், சட்ட விரோதம், கலை விரோதம் என்று கூக்குரல் கிளப்பும் சாஸ்திரிகளும், தலைவர்களும் இருப்பது மானக்கேடாகும். தேவதாசி முறைக்கு அடிப்படையாக இருக்கும் கடவுள், மதம், ஸ்மிருதி, ஆகமம், புராணம் ஆகியவைகளை முதலில் ஒழிக்க வேண்டும். இவைகளை ஒழித்து விட்டால் தேவதாசிக் கூட்டம் இருப்பதற்கே நியாயமிருக்காது.”

-இளநம்பி

( புதிய கலாச்சாரம், பிப்ரவரி – 1996 )

மனிதம் பேசும் ‘அன்பே சிவம்’

'உலக நாயகன்' கமல்ஹாசன் அவர்களது நடிப்பிலும், எழுத்திலும் எத்தனையோ சிறந்த திரைப்படங்கள் வெளியாகியிருந்தாலும், 'ஹே ராம்', 'குணா', 'ஆளவந்தான்', 'குருதிப் புனல்', ‘நம்மவர்’, ‘உன்னைப் போல் ஒருவன்’ உள்ளிட்ட எத்தனையோ நல்ல நல்ல திரைப்படங்கள் ரிலீஸ் ஆன சமயத்தில் மக்களிடையே எதிர்பார்த்த வரவேற்பை பெறவில்லை. அவற்றில், மிக முக்கியமான ஒரு திரைப்படம் 2003ஆம் ஆண்டு பொங்கலுக்கு வெளியான ‘அன்பே சிவம்’. தமிழ் சினிமாவில் மிக அதிகமாக கொண்டாடப்படும் cult கிளாசிக் திரைப்படங்களில் ஒன்றான ‘அன்பே சிவம்’ வெளியாகி, இன்றோடு 15 ஆண்டுகள் ஆகின்றது.

கிட்டத்தட்ட 1990களின் இறுதியில் இருந்தே, மலையாள இயக்குனர் பிரியதர்ஷனுடன் இணைந்து ஒரு திரைப்படம் பண்ண வேண்டும் என விரும்பி வந்தார் நடிகர் கமல்ஹாசன்; இருவரும் பல முறை பேசியும் வந்தார்கள். 2002ஆம் ஆண்டில் கமல் கதை, திரைக்கதை எழுதியிருந்த ‘அன்பே சிவம்’ திரைப்படத்தை பிரியதர்ஷன் இயக்குவதாய் இருந்தது; ஆனால், கடைசி நிமிடத்தில் அப்படத்திலிருந்து அவர் விலகவே, அப்படத்தை இயக்கும் வாய்ப்பு இயக்குனர் சுந்தர்.சி அவர்களுக்கு கிடைத்தது.

இந்த படத்தின் கதைக்கரு, ‘Planes, Trains and Automobiles’ என்கிற ஆங்கில படத்திலிருந்து தழுவப்பட்டதாகும். ஆனால், எந்தவொரு காட்சியிலும் கூட அந்த திரைப்படத்தின் சாயலே இல்லாமல் ஒட்டுமொத்தமாக வேறு ஒரு வடிவத்தில் இப்படத்தை கொடுத்திருப்பார்கள் படத்தின் திரைக்கதை மற்றும் வசனத்தை எழுதிய ‘கலைஞானி’ கமலஹாசன் மற்றும் ‘கார்ட்டூனிஸ்ட்’ மதன் அவர்கள். இத்திரைப்படத்தில் கமல் நடித்திருந்த நல்லசிவம் என்கிற கதாபாத்திரம், பல தொழிற்சங்கவாதிகள் மற்றும் தொழிலாளர் நலன்களுக்கு போராடிய காரணங்களால் காங்கிரஸ் கட்சிக்காரர்களால் 1980களில் படுகொலை செய்யப்பட்ட கம்யூனிஸ்ட் நாடக ஆசிரியர் மற்றும் தெருக்கூத்து இயக்குனர் சஃப்தார் ஹஷ்மி என்பவரை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்டது (2008இல் Hallabol என்கிற இந்தி திரைப்படமும், அவரது மரணத்தை மையமாக வைத்து எடுக்கப்பட திரைப்படமே).
படம் முழுக்க ‘மனிதமும் அன்புமே மிகச் சரியான மதம், நல்ல மனிதர்கள் எல்லோருமே கடவுளே’ என்கிற கருத்தை முன்வைத்த ஒரு பிரமாதமான காமெடி டிராமா ‘அன்பே சிவம்’. படத்தின் பெரும்பான்மையான காட்சிகள் சீரியஸாக இருந்தாலும் கூட, கமல் அவர்களது பாணியிலான ரசனையான காமெடிக்கும் பஞ்சமே இருக்காது இப்படத்தில்.

எந்த நிலையிலும் தன்னலம் மட்டுமே கருதுகிற உலகமயமாக்கலையும் முதலாளித்துவத்தையும் ஆதரிக்கும் ஒரு மேல்த்தட்டு இளைஞனும், மக்கள் நலனுக்காகவும் தொழிலாளர்களுக்காகவும் பெரும் முதலாளிகளை எதிர்த்து நிற்கும் ஒரு நடுத்தர வயது கம்யூனிஸ்ட் காரரும் மழை வெள்ளத்தால் ஒரிசாவில் மாட்டிக்கொண்டு சென்னை வரும் வரை, 3 நாட்கள் ஒன்றாகவே இருக்கவேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள். ஒட்டுமொத்தமாக வெவ்வேறான வாழ்க்கை முறையில் வளர்ந்த, வெவ்வேறு சித்தாந்தங்கள் மற்றும் கொள்கைகளை கொண்ட அந்த இருவரது பயணத்தின் சுவாரஸ்யமான அனுபவங்களே இத்திரைப்படம்.

படத்தில் மாதவனின் பாத்திரத்தின் பெயர் - அன்பரசு; ஆனால், அந்த பெயரில் உள்ள அன்பு கூட பிடிக்காமல் தன்னை A.அர்ஸ் என்றே அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ளும் ஒருவர். சட்டென கோபப்படக்கூடிய, எவரையும் உருவத்தை வைத்தே எடை போடக்கூடிய, சமுதாயம் குறித்த அதிக புரிதல் ஏதும் இல்லாத ஒரு மனிதர். தன் தவறுகளை ஒத்தே கொள்ளாதவர், தான் செய்த தப்பிற்கும் கூட மற்றவர்களையே குறை சொல்பவர். யாரையும் சட்டென எடுத்தெறிந்து பேசக்கூடிய ஒருவர், கமல் தனது காதலைப் பற்றி சொல்ல ஆரம்பிக்கும்பொழுது கூட ‘after all, every dog has its day.. love is blind’ என சொல்பவர். கமல் ஏற்றிருந்த நல்லசிவம் பாத்திரமோ, அதற்கு முற்றிலும் நேர் எதிர். பொதுவுடைமை சிந்தனை உடையவர், மிகவும் பக்குவமான மனிதர்; வாழ்க்கையில் வருபவற்றை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒருவர், வாழ்க்கை குறித்த பெரிய எதிர்பார்ப்புகளோ ஆசையோ இல்லாத ஒருவர் (‘பறவைகளுக்கும், துறவிகளுக்கும் நிரந்தரமான சரணாலயம் இருப்பதில்லை.. நிரந்தரம் என்கிற நிலையையே அசௌகர்யமாக கருதும் பறவை நான்’ என இறுதியில் கடிதத்தில் தன்னைப் பற்றி சொல்கிறார் சிவம்). அர்ஸ் அடிக்கடி சொல்வதைப் போலவே, எல்லா கேள்விக்கும் ஒரு பதில் வைத்திருப்பவர் சிவம்; எல்லா பதிலுக்குமே ஒரு யோசனையும் எதிர்கேள்வியும் வைத்திருப்பவர். படம் முடியப்போகும் தருவாயில் ‘அந்த Dogக்கு புரிஞ்சது கூட உங்களுக்கு புரியலையா?’ என அர்ஸ் எமோஷனலாக கேட்கும்பொழுது, ‘DOGஐ திரும்பிப் போட்டா, GODன்னு வருதுங்க’ என குறும்பாக சொல்பவர். 

ஒரு உண்மையான, நேர்மையான கம்யூனிஸ்ட் – கிளைமாக்ஸில் கூட, நாசரிடம் தனக்கென எதும் கேட்காதவர். ஒரு காட்சியில், கண்ணாடியை பார்த்து ‘குளிச்சப்புறம் பரவாயில்ல, கொஞ்சம் லட்சணமாவே இருக்கேன்’ என தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொள்வது அந்த விபத்து பற்றியும் மாறிப்போன தனது தோற்றம் பற்றியுமான சோகத் தேற்றல். படம் முழுக்க சோகமான பொழுதுகளிலும், சீரியஸான தருணனுங்களிலும் கூட அவர் அடிக்கும் ஜோக்குகள் ரசிக்க வைக்கவும், சில சமயம் கண்ணீரையும் வரச் செய்கின்றன. ‘முகத்துல என்ன தழும்பு, அங்கிள்...’ என ஒரு குழந்தை கேட்கையில், ‘குஜராத்ல ஒரு கடையில ஷேவிங் பண்ணிட்டு இருந்தப்போ, திடீர்ன்னு பூகம்பம் வந்திடுச்சு...’ என அவர் சொல்ல, ‘அப்புறம் என்னாச்சு, அங்கிள்..’ என அக்குழந்தை கேட்கையில் ‘face cut நல்லாருக்குன்னு அனுப்பிட்டாங்க’ என சொல்லி சிரிக்கிறார். 

மற்றொரு காட்சியில், தன் தந்தையை சுனாமி அலை அடித்துச் சென்ற சோகத்தை மாதவனிடம் சொல்லும்பொழுது ‘ஃபோட்டோ எடுறா என்னை, அலை வரும்போது... நல்லா வரும்ன்னாரு... ஃபோட்டோவும் நல்லா வந்துச்சு, அலையும் நல்லா வந்துச்சு... அப்பா போய்ட்டாரு’ என்பார். 

அந்த காட்சியில், முகத்தில் எந்த ரியாக்ஷனுமே காட்டாமல் ரொம்ப சாதாரணமாக அந்த சம்பவத்தை விவரிக்கும் கமல் அவர்களது நடிப்பு, அவர் ஒரு ‘நடிப்பு ராட்சசன்’ என்பதற்கான மற்றுமொரு சான்று.

முதல் சந்திப்பிலிருந்தே நல்லாவிற்கும் அன்பரசுக்கும், கொஞ்சம் கூட சரிப்பட்டு வரவில்லை. ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் அது தொடர்ந்துகொண்டே போவதால், அன்பரசுக்கு சிவம் மேல் வெறுப்பு அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறது. முதல் சந்திப்பில் சிவம் கையில் இருக்கும் வெள்ளரிக்காயைப் பார்த்து பைப் பாம்ப் வைத்திருக்கும் தீவிரவாதி என நினைப்பது, அரசைப் பார்த்து ‘தீவிரவாதிங்க என்னை மாதிரி அசிங்கமாலாம் இருக்கமாட்டாங்க, ரொம்ப அழகா இருப்பாங்க உங்களை மாதிரி’ என சிவம் நக்கலாக சொல்வது, தவறுதலாக அரஸ் கண்ணில் மிளகாய் பொடி விழுவது, சிவம் எச்சரித்தும் கேட்காமல் ஷவர் குழாய் தலையில் விழுந்து அரசுக்கு அடிபடுவது, வெயிட்டர் மீண்டுமொருமுறை தலையில் இடிப்பது, நீச்சல் குளத்தில் விழுந்து எழுந்திருத்து அரஸ் வரும்பொழுது ‘நல்ல வேளை... நீங்க ஆசைப்பட்ட மாதிரி 5 ஸ்டார் ஹோட்டல்ல ரூம் கிடைக்கல.. அங்கல்லாம் 5வது 6வது மாடியில ரூம் குடுத்திருப்பான்.. அங்கிருந்து விழுந்திருந்தா, என்ன ஆகுறது’ என சிவம் சொல்வது, சிவம் எச்சரித்தும் கேட்காமல் சார்ஜில் போட்டு தன் மொபைல் ஃபோனை அரஸ் வெடிக்க செய்வது, ஓட்டலில் பில்லிற்கு பணம் கட்ட அரஸின் ஷூக்களை சிவம் விற்பது என தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கும் சண்டை, இரண்டாம் பாதியில் ‘முதலாளித்துவம் vs கம்யூனிசம்’ விவாதத்தில் இருவரும் ஒருவரையொருவர் அடித்துக்கொள்வது வரையிலும் தொடர்கிறது.

ஆனால், இந்த இருவருக்குள்ளுமான சண்டைகளும் விவாதங்களும், இந்த 3 நாள் பயணத்தில் A.அர்ஸ் சந்திக்கும் பல்வேறு தரப்பட்ட மனிதர்களும், அந்த ரயில் விபத்தும், சிறுவனின் மரணமும் அவருக்கு பல விஷயங்களை கற்றுத் தருகிறது. அதுவே, அவரை சிவம் விமான நிலையத்தில் சொன்னதைப் போல ‘முகத்தைப் பார்த்து கேரக்டரை சொல்லவே முடியாது... தீவிரவாதிகங்க அசிங்கமா இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை... நல்லவங்க அழகா இருக்க வேண்டிய அவசியமுமில்லை, சிவம் மாதிரி கூட இருக்கலாம்’ என அவர் வாயேலேயே சொல்ல வைக்கிறது. 

ஆம்புலன்சில் அந்த சிறுவன் இறக்கும் காட்சியில், சாவைப் பற்றியும் கடவுள் பற்றியும் மனிதம் பற்றியும் பேசிவிட்டு ‘A.அர்ஸ்... you are a good man’ என சிவம் சொல்லும் காட்சியில் இருவருக்குள்ளுமான இணக்கமும் நட்பும் பல மடங்கு கூடியிருக்கும். மிகச்சிறந்த வசனம் மற்றும் நடிப்பு என அந்த காட்சி, தமிழ் சினிமாவின் மிகச்சிறந்த காட்சிகளில் ஒன்று!

நல்லசிவத்தின் பாத்திரத்தின் குணாதிசியங்களில் அந்த விபத்திற்கு முன்னும், பின்னும் குறிப்பிடத்தக்க வித்தியாசங்கள் இருக்கும். ரொம்பவே துடிப்பான, கோபமிகுந்த சமூக ஆர்வலர் என்கிற நிலையிலிருந்து சற்றே தளர்ந்த ரொம்பவே பக்குவப்பட்ட மனிதராக மாறியிருப்பார். பூமியில் இந்த வாழ்க்கை நிலையானதல்ல, எதுவுமே உறுதி அல்ல, எது வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம், வாழ்க்கை ஒரே நிமிடத்தில் மாறிப்போகலாம் என பல விஷயங்களை அவருக்கு அந்த விபத்து புரிய வைத்துவிடுகிறது. அதனால், அன்புதான் எல்லாவற்றிற்கும் மருந்து, மனிதநேயமே உலகத்தை மாற்றக்கூடிய சக்தி என்பதையும் உணர்ந்திருப்பார். 

அதே போல, படம் முழுக்க தனக்கு எந்த உணர்ச்சிகளும் செண்டிமென்ட்டும் இல்லை என்பதை போல தன்னை மிகவும் மனவலிமை உடையவர் போல காட்டிக்கொள்ளும் சிவம், அர்ஸ் தன்னிடம் ‘நீங்க எனக்கு அண்ணன் மாதிரி’ என சொன்னவுடன் சட்டென எமோஷனல் ஆகி ‘இதை ஏன் மொதல்லயே சொல்லல’ என குரல் உடைந்து நா தழுதழுக்க பேசுவார். அந்த காட்சியிலும் இருவரது நடிப்புமே அட்டகாசமாக இருக்கும்.

கொடூரமான விபத்தில் முகம் கோரமடைவது, மகள் திருமணமாகி வெளிநாடு சென்றுவிட்டால் என பொய் சொல்லும் கந்தசாமி படையாட்சியின் வஞ்சம் என ஒரு புறமிருந்தாலும், நல்லசிவத்தை சாவின் விளிம்பிலிருந்து காப்பாற்றி கவனித்துக்கொள்ளும் சிஸ்டர், மலை மேல் கடை வைத்திருக்கும் அக்கா என நல்லசிவத்துக்கு கிடைக்கும் புதிய உறவுகளுடன் ஃபிளாஷ்பேக் முடியும்பொழுது நல்லசிவம் புது மனிதனாக வாழ்க்கையை நம்பிக்கையுடன் பார்க்கும்பொழுது பார்வையாளர்களாகிய நமக்கும் ஒரு இனம் புரியாத பரவசம் ஏற்படுகிறது.

15 ஆண்டுகள் கழித்தும் கூட, இன்றும் ‘அன்பே சிவம்’ கொண்டாடப்பட காரணம் – காலங்கள் தாண்டியும் பேசப்படுமளவிற்கு சொல்லப்பட்ட சில சித்தாந்தங்கள்.

மனிதநேயமும் அன்புமே கடவுள்

படத்தின் அடிநாதமே இதுதான். ‘முன்ன பின்ன தெரியாத பையனுக்காக கண்ணீர் விடுற அந்த மனசு இருக்கே, அது தான் கடவுள்’, ‘ஒருத்தரை கொல்லணும்ன்னு வந்துட்டு, மனசை மாத்திக்கிட்டு மன்னிப்பும் கேட்குற மனுஷன் இருக்கானே... அதான் கடவுள்’ போன்ற வசனங்களும் அதையே சொல்கின்றன. படத்தில் ரத்த தானம் செய்ய சொல்லி வலியுறுத்தும் ஒரு காட்சியும் அற்புதமாக இருக்கும். யார் வேண்டுமானாலும் ரத்தம் குடுக்கலாம், ஒரு உயிரை காக்க ரத்த தானம் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதையும் அப்படி எளிதாக சொல்வதைப் போன்ற காட்சியும் தமிழில் அதற்கு முன் வந்ததில்லை என்றே நினைக்கிறேன்.

கம்யூனிசம்

கம்யூனிசம் என்பது அரசியல் கொள்கையாகவோ அல்லது சித்தாந்தமாகவோ இளைஞர்களிடையேயும் மக்களிடையேயும் அதிகம் சென்றடையாத தமிழ்நாடு போன்ற ஒரு மாநிலத்தில், கம்யூனிசம் பற்றிய வசனங்களையும் விவாதங்களையும் காண்பதே புதுமை தானே! ஒரு காட்சியில், “செகண்ட் கிளாஸ் டிக்கெட் தான் கிடைச்சிருக்கு... அந்த முழு டிரெயின்ல, ஃபர்ஸ்ட் கிளாஸே இல்லையாம்... பணம் குடுத்தா கூட, வசதி கிடைக்காத ஒரு நாடு இது… That’s India, for you” என்பார் மாதவன். அதற்கு பதிலளிக்கும் வகையில், “பணம் குடுத்தா எது வேணா எப்போ வேணா கிடைக்கும்ன்னு நெனைக்குறவங்க இருக்குற வரைக்கும்... That’ll be India, for you” என சொல்வார். அதற்கு “இப்போ.. சோவியத் யூனியன் இல்லைன்னா, கம்யூனிசமே இல்லைன்னு தானே அர்த்தம். அப்புறம் ஏன் அதைப் பத்தியே பேசிட்டு இருக்கீங்க?” என கேட்க, “இப்போ தாஜ் மஹால் இடிஞ்சு போச்சுன்னு வெச்சுக்கோங்க, நீங்கள்லாம் லவ் பண்றதை நிறுத்திடுவீங்களா? கம்யூனிசமும் அப்படித்தான், love மாதிரி அதுவும் ஒரு feeling. கார்ல் மார்க்ஸ் அதைப் பத்தி எழுதுறதுக்கு முன்னாடியே, பல பேருக்கு அந்த feeling வந்தாச்சு.” என பதிலளிப்பார். அதே போல, தெரு நாடகப் பாடலில் வரும் வரிகளும், ‘எலே மச்சி மச்சி’ பாடலில் ‘வாழ்க்கை புதையலப்பா, வலுத்தவன் எடுத்துக்கப்பா.. அவனவன் வயித்துக்குத்தான் வாழ்வது தப்பா?’ என்கிற மாதவனின் வரிகளிலும் அதற்கு அடுத்து ‘அடுத்தவன் வயித்துக்குள்ள, உன் உணவு இல்லையப்பா.. இளைச்சவன் பசிச்சிருந்தா, இந்த மண்ணு தாங்காதப்பா..’ என்கிற கமலின் வரிகளிலும் கூட கம்யூனிசமே பேசப்பட்டிருக்கும்.

உலகமயமாக்கல் மற்றும் கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளின் ஆதிக்கம்

படம் முழுக்க, கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளையும் முதலாளித்துவ கொள்கைகளையும் சாடும் நிறைய கூர்மையான வசனங்கள் உண்டு. கமல் மாதவனைப் பார்த்து ‘வெளிநாட்டு கம்பெனிகளோட பொருட்களை டிவியில கூவி விக்குற selfish கூலி நீ’ என சொல்ல, ‘அது என் business.. அதைப் பத்தி, பேசாதீங்க’ என்பார். அதை கேலி செய்யும் வகையில், ‘சரி... பிசினஸ் பிசினஸ்ன்னு எல்லாத்தையும் தூக்கி குடுத்துட்டா எப்படி...? இப்போவே அவன் மஞ்சள், பாஸ்மதி அரிசி எல்லாம் தனதுன்னு சொந்தம் கொண்டாடுறான்… நீங்க பாட்டுக்கு காசு குடுக்குறான்னு குனிஞ்சு குனிஞ்சு சலாம் போட்டுட்டே இருந்தீங்கன்னா, உங்களுக்கு இருக்குறது முதுகுத்தண்டா இல்லை ரப்பர் துண்டான்னு சந்தேகம் வரும்ல?’ என சொல்வார்.

‘அன்பே சிவம்’ திரைப்படத்தின் உயிர் போல இருந்தது கமல்ஹாசன் அவர்களது நடிப்பே. அந்த மேக்-அப், ஒவ்வொரு வசனம் பேசும்பொழுதும் கழுத்தருகே வாய் துடிப்பது, வலது கால் குட்டையாக இருக்கும்படி நொண்டி நொண்டியே நடப்பது, ஒரு கையை மடக்கியே வைத்திருப்பது, பவர் கிளாஸ் பார்வைக்காக லென்ஸ் அணிந்தே நடித்தது என நடிப்பைத் தாண்டி, படம் முழுக்க அந்த தோற்றத்திற்காக அவரது மெனக்கெடலும் உழைப்புமே மலைக்க வைத்தது. இந்த படத்திற்கு சிறந்த படத்திற்கான தேசிய விருதோ, அல்லது நடிப்பிற்காக கமல் அவர்களுக்கு தேசிய விருதோ கிடைக்காததும் ஆச்சர்யமே! ஆனால், அதே ஆண்டில் வெளிவந்த ‘பிதாமகன்’ படத்திற்கு தேசிய விருது கிடைத்தபொழுது அப்படத்தின் இயக்குனரும் கமல் ரசிகருமான பாலா ‘இந்த விருது அன்பே சிவம் திரைப்படத்திற்கு கிடைத்திருக்க வேண்டும்’ என பெருந்தன்மையாக சொன்னார்.

கமலோடு ஒப்பிடுகையில் தனக்கு முக்கியத்துவம் குறைவு தான், தான் இரண்டாம் ஹீரோ போலத்தான் என தெரிந்தாலும் அதை ஒத்துக்கொண்டு, அதில் மிகச்சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்திய மாதவன் அவர்களை பாராட்டத்தான் வேண்டும். ரொம்பவே சிறிய வேடமாக இருந்தாலும், மனதில் நிற்கும்படி பிரமாதமாக நடித்திருப்பார் உமா ரியாஸ். தமிழ் சினிமாவில் கிரண் நடித்த ஒரே படம் என்று கூட ‘அன்பே சிவம்’ திரைப்படத்தை சொல்லலாம், பின்னணி பாடகி அனுராதா ஸ்ரீராம் அவர்களின் டப்பிங் குரல் அந்த பாத்திரத்திற்கு இன்னும் அதிக இனிமை சேர்த்திருந்தது. மற்ற சின்ன சின்ன வேடங்களில் வந்த நாசர், சந்தான பாரதி, பவுன்ராஜ் போன்றோரும் படத்திற்கு பலம் சேர்த்திருந்தனர்.

படத்தின் ஒவ்வொரு பாடலிலும், பின்னணி இசையிலும் படத்தை வேறு தளத்துக்கு எடுத்து சென்றிருந்தார் இசையமைப்பாளர் வித்யாசாகர். ‘யார் யார் சிவம்’ பாடலை இன்று கேட்டாலும், நம் உயிருக்குள் ஊடுருவி செல்கிறது. படத்தில் நிறைய முக்கிய காட்சிகளில் கலை இயக்கத் துறைக்கும், கம்ப்யூட்டர் கிராபிக்ஸிற்கும் நிறைய வேலை இருந்தது. ஒரிஸா வெள்ளம், ரயில் மோதல் விபத்து, கந்தசாமி படையாட்சியின் அலுவலகம், கமல் தங்கியிருக்கும் ஏரியா என படம் முழுக்க பெரிய பெரிய செட்கள் போடப்பட்டு தத்ரூபமாக எடுக்கப்பட்டன. கமல் அவர்களது படங்கள் என்றாலே ‘விஸ்வரூபம்’ ஆஃப்கானிஸ்தான் செட், ‘நாயகன்’ தாராவி செட், ‘ஹே ராம்’ செட், ‘விருமாண்டி’ பட ஜெயில் மற்றும் ஜல்லிக்கட்டு மைதான செட் என அவரது படங்களின் கலை இயக்கம் பெரிதும் பேசப்படும்; அப்படி, இந்த படத்திலும் அனைவராலும் பாராட்டப்பட்டது.

கதை, திரைக்கதை, நடிப்பு, படம் உருவாக்கப்பட்ட விதம் என எல்லா வகையிலும் ஒரு குறையில்லாத படமாக இருந்த ‘அன்பே சிவம்’ ஏனோ வணிகரீதியாக எதிர்பார்த்த வெற்றியைப் பெறவில்லை. ஆனால், இன்றும் கூட டிவியிலும் torrentsஇலும் DVDயிலும் அதிகம் பார்க்கப்பட்டு மக்களால் பாராட்டப்பட்டும், ‘இந்த படம் ஏன்யா ஓடல?’ என கேட்கப்பட்டும் கொண்டிருக்கிறது! இன்று வரை, தமிழ் சினிமாவில் ‘அன்பே சிவம்’ போல மனிதாபிமானம் பற்றியோ அன்பை பற்றியோ இவ்வளவு அற்புதமாக பேசிய வேறெந்த திரைப்படமும் வரவே இல்லை என்பதே உண்மை!

ஞாநி

பிரபல எழுத்தாளர் ஞாநி  சங்கரன் உடல் நல குறைவால் காலமானார்.

சிறந்த எழுத்தாளர் ஞாநி சங்கரன். பத்திரிகையாளர், நாடகஆசிரியர் , என பன்முகதன்மை கொண்டவாராக திகழ்ந்தார்.முரசொலி,இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் போன்ற நாளிதழ்களில் பணியாற்றியுள்ளார்.தினமணி நாளிதழ் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.

ஆனந்த விகடனின் ஜூயூனியர் போஸ்ட்,சுட்டி விகடன்,தினமலர் பட்டம்,போன்றவை இவரது தயாரிப்புகள்தான்.
அலைகள்,தீம்தரிகிட போன்ற இதழ்களையும் நடத்தியுள்ளார்.
இவரின் பரிட்ஷா நாடகக்குழுவின் "பலூன்"நாடகம் மிகப் பரபரப்பான அதிர்வலைகளை உண்டாக்கியது.இடதுசாரி,பகுத்தறிவு சார்ந்தே இவரது எண்ணங்கள் வடிவுறும்.
“கமல் அரசியலுக்கு வரும் வாய்ப்பே அதிகம்” என்று 35 வருடங்களுக்கு முன்பே  கணித்திருக்கிறார்.  எழுத்தாளர் ஞாநி.
அவர் எழுதியிருக்கும் முகநூல் பதிவு:
 “கமல் அரசியலுக்கு வரக் கூடும் என்பது 35 வருடங்கள் முன்னர் தீம்தரிகிட இதழுக்கு நான் அவரிடம் பேட்டி எடுத்தபோதே தோன்றியது.

( அந்த பேட்டி அன்னம் வெளியிட்டுள்ள என் கேள்விகள் தொகுப்பில் உள்ளது.) கமலுடன்பேசிய ஒரு மேடையில் நான் கமல் அரசியலுக்கு வரப் போவதில்லை என்று இப்போது சொன்னாலும் பின்னால் வரும் வாய்ப்பு உள்ளது என்று 30 வருடங்கள் முன்னரே சொல்லியிருக்கிறேன்.

அண்மையில் 6 மாதங்கள் முன்னர் கூட ரஜினியை விட கமல் அரசியலுக்கு வரும் வாய்ப்பே அதிகம் என்று புதிய தலைமுறை டிவி விவாதத்தில் சொன்னேன். 

இப்போதும் அவர் வராமல் போகலாம். 

எனினும் வரும் வாய்ப்பும் தேவையும் இருப்பதாகவே இன்னமும் தோன்றுகிறது!”

இவரது "ஓ "பக்கங்கள் எல்லா வகை நாட்டு நடப்புகளையும் அலசி எழுதப்பட்டவை.சிலரைப்போல் இவரது கட்டுரைகளில் பக்கச்சார்பு இல்லாமல் நடுநிலையுடன் எழுதப்படுவது ஞாநி யின் நம்பகத்தன்மையை அதிகரித்ததது.பலர் அவர் கட்டுரையை படித்து தெளிவு பெற வைத்தது.

சில வாரமாக "ஓபக்கங்கள்" என்ற யூடியுப் சானலை ஆரம்பித்து நாட்டு  நிகழ்வுகளை நேரடியாக விமர்சித்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

தீம்தரிகிட இனைய இதழையும் நடத்தி வந்தார்.
 கண்கள்,மீசை மட்டும் உள்ள பாரதி சின்னம் இவரே வரைந்தது.மிகவும் பிரபல்யம் .

 சில மாதமாக  சிறுநீரக கோளாறால் அவதிப்பட்டு வந்த ஞாநி க்கு திடீர் முச்சுத்திணறல் ஏற்பட்டது. 
இந்நிலையில் இன்று (15.01.2018)அதிகாலை காலமானார். 
அவருக்கு வயது 63 தான் ஆகிறது .

அவரது உடல் பொது மக்களின் அஞ்சலிக்காக கே.கே. நகரில் உள்ள அவரது வீட்டில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இன்று மாலை 4 மணிக்கு இறுதிச்சடங்கு நடைபெறவுள்ளது. பின்னர் அவரது உடல் மருத்துவ கல்லுாரிக்கு தானமாக வழங்கப்பட உள்ளது.

உங்களுடன் ஒரு நிமிடம்....

என்னதான் புரட்சிக் கவிஞன் பாரதியைத் துணைக்கு வைத்துக்கொண்டாலும் தமிழில் தொடர்ந்து நல்ல கருத்துக்களை, அனுபவங்களை, நான் படித்த புத்தகங்களை, பார்த்த படங்களை மற்றும் இந்த சூரியனுக்கு கீழே இருக்கும் எல்லா விஷயங்களையும் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதில் உள்ள சிரமங்களை நினைத்தால், சற்று தயக்கமாகவே உள்ளது.

ஏன்? சொல்கிறேன். நடிகனுக்கு கைத்தட்டல் எவ்வளவு முக்கியமோ அவ்வளவு முக்கியம் ஒரு படைப்பாளிக்கு வரும் விமரிசனங்கள். என்னவோ எழுதுகிறான் பொழுது போகாமல், எதோ படித்துவிட்டு போவோம் அப்பால் என நினைக்காமல் சில நிமிடங்களை ஒதுக்கி எனக்கு நீங்கள் தரப்போகும் Horlicks தான் உங்களுடைய விமரிசனங்கள்.

ஏதேனும் நல்ல, சுவையான விஷயங்கள் எங்கேயிருந்தாலும் தேடிப்பிடித்து உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என் ஒரு எண்ணம், இந்த விஷயத்தில் நீங்களும் எனக்கு உதவலாம்.

பாரதி, நீயே துணை. ஜெய்ஹிந்த்!                                                                                   "தீம்தரிகிட"வில் ஞாநி

கடைசி முகநூல் இடுகை.?

                                                                

 

Gnani Sankaran

14 மணி நேரம் · 

துக்ளக் ஆண்டு விழா வீடியோ கொஞ்ச நேரம் பார்த்தேன். குருமூர்த்தி பகிரங்கமாக பி.ஜே.பி நிலை எடுக்கிறார். சோ இவ்வளவு பகிரங்கமாக செய்ய மாட்டார். பி.ஜே.பியையும் லேசாக கிண்டல் செய்வார். குருமூர்த்தி முழுக்க முழுக்க பி.ஜே.பி சங்கப் பரிவாரத்தின் குரலாகவே ஒலிக்கிறார். இப்படி வெளிப்படையாக இருப்பது வரவேற்கத் தக்கது. முழுக்க அம்பலமானால்தான் மக்களுக்குப் புரியும்.

4 கருத்துகள்

 

152 முறை பகிரப்பட்டது

922Dinesha Ravichandran, Karkki Vijay மற்றும் 920 பேர்

விரும்பு

                                                                

மதம் பற்றி

சிக்மண்ட் ஃப்ராயிட் என்ற பெயரை பலரும் அறிவார்கள். 

உளவியல் என்றவுடன் பலர் மனதில் தோன்றும் பெயர் ஃப்ராயிடாகத்தான் இருக்க முடியும். உளப்பகுப்பாய்வு என்ற கோட்பாட்டின் மூலகர்த்தா; உளப்பகுப்பாய்வு என்ற சிகிச்சை முறையைத் தோற்றுவித்தவர்; நம் மன ஆழத்தில் நாம் அறியாத நனவிலி மனம் ஒன்று உண்டு என்ற கருத்தை மக்கள் அறியச் செய்தவர்; பேச்சுவழியாகவே சில மனக்கோளாறுகளைக் குணமாக்க முடியும் என்று நிறுவியவர்; பல உளவியள் கருத்துகளின் மூலகர்த்தா; இருபதாம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த சிந்தனையாளர் - இவ்வாறாக ஒரு பெருமகனாகப் போற்றப்பட்ட போதிலும் அவர் ஒரு இறை மறுப்பாளர், பகுத்தறிவுவாதி, மதத்தை வன்மையாகக் கண்டித்தவர் என்பதைப் பலர் அறிய மாட்டார்கள்.

ஃப்ராயிட் ஒரு யூதக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். ஆனாலும் அவர் ஒருபோதும் எந்த மதத்தையும் பின்பற்றவில்லை. மாறாக, மதத்தை, குறிப்பாக யூத கிரிஸ்துவ மதங்களைக், கடுமையாக விமர்சித்தார். இது பலருக்கு உவப்பாக இருக்கவில்லை. அவரது ஆக்கங்களை போற்றிப் புகழ்ந்தவர்கள் கூட மதம் பற்றிய அவரது கருத்துகளை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. தனது கடைசி நாள் வரை அவர் ஒரு இறை மறுப்பாளராக, பகுதறிவாளராக வாழ்ந்தார். கடைசிவரை எந்த சமரமும் செய்துகொள்ளவில்லை. புற்றுநோயால் நீண்ட காலம் துன்புற்ற அவர் இறுதியில் தன் மருத்துவரிடம் தன்னைக் கருணைக் கொலை செய்ய வேண்டி மயக்க ஊசி பெற்று மரணத்தை தழுவினார்.

அவர் எழுதிய குலக்குறியும் விலக்கும் (Totum and taboo, 1912), ஒரு பிரமையின் எதிர்காலம் (The future of an illusion, 1927), மோசஸ்சும் ஓரிறைவாதமும் (Moses and monotheism, 1939) என்ற மூன்று நூல்களில் மதம் பற்றிய விரிவாக எடுத்துக் கூறுகிறர். இவற்றுள் மோசஸ்சும் ஓரிறைவாதமும் என்ற நூலே அவர் தன் வாழ்க்கையில் கடைசியாக எழுதிய நூல். பெரும் எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் அவர் இதை வெளியிட்ட அதே ஆண்டு காலமானார்.

ஒரு பிரமையின் எதிர்காலம்

“ஒரு பிரமையின் எதிர்காலம்” என்ற நூலில் மதம் என்பது ஒரு பிரமை, அது ஒரு காட்சிப் பிழையே அன்றி வேறொன்றுமில்லை என்ற கருத்தை ஆணித்தரமாக முன்வைக்கிறார். பிரமை என்றால் என்ன என்பதை அவர் முதலில் விளக்குகிறார். இல்லாத ஒன்றை இருப்பதுபோல எண்ணுவதே பிரமை என்று வரையறுக்கிறார். பூமி தட்டையானது என்று ஒரு காலத்தில் நம்பிவந்தார்கள். இது ஒரு பிரமை என்பதை இப்போது அறிவோம். இதேபோல இரசவாதிகள் (alchemist) என்று அறியப்பட்ட ஆதி வேதியலாளர்கள் எந்த உலோகத்தையும் தங்கமாக மாற்ற முடியும் என்று நம்பினார்கள். கொலம்பஸ் இந்திய துணைக்கண்டத்தைக் கண்டுபிடித்தேன் என்று கூறியதும் ஒரு பிரமையே. இங்கே விருப்பம் பிரமையாக மாற்றம் பெறுகிறது. இவற்றை விருப்ப நிறைவேற்ற பிரமைகள் (Wishful illusions) என்று ஃப்ராயிட் குறிப்பிட்டார். மதம் என்பது ஒரு விருப்ப நிறைவேற்ற பிரமையே என்பது “ஒரு பிரமையின் எதிர்காலம்” என்ற நூலின் சாரம்.

ஆனால், அறிவியல் வளர வளர இந்த பிரமைகள் தவறான எண்ணங்களே என்பது தெரியவருகிறது. வருங்காலத்தில் அறிவியல் ஆதிக்கம் செலுத்தும் போது மத நம்பிக்கைகள் அற்றுப் போகும் என்ற கருத்திலேயே ஒரு மதம் ஒரு பிரமை என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறார். இன்று மனநோய் மருத்துவத்திலும் மனப் பிரமை என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சில மனக்கோளாறுகளில், குறிப்பாக மனக்குழப்ப நிலைகளில் (delirium) மனப்பிரமைகள் ஏற்படலாம். உதாரணமாக, ஒரு கயிறு பாம்பு போலத் தென்படலாம். இதுவே பிரமை என்பதன் பொருள்.

மதத்தின் தோற்றம்

ஆதி மனிதன் இயற்கையின் சீற்றங்களைக் கண்டு அச்சமுற்றான். அவற்றின் காரணங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது திகைத்துத் திண்டாடினான். தன் இயலாமையையும் பாதுகாப்பற்ற தன்மையையும் எண்ணி கவலை கொண்டான். மரண பயம் அவனை அச்சுறுத்திக் கொண்டே இருந்தது. எந்த ஒழுங்குமின்றி வாழ்க்கையில் ஏற்படும் திடீர் மாற்றங்களைக் கணிக்க முடியாமல் திண்டாடினான். ஐந்து வயதில் தன் பாலகனை இழக்கும் ஒரு தாய், திடீரென்று விபத்தொன்றில் மரணிக்கும் தந்தை, காட்டு விலங்குகளால் கொல்லப்படும் தலைவன் போன்ற தாந்தோன்றித்தனமான நிகழ்வுகளை எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது என்று தடுமாறினான். தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள விரும்பி எல்லாம் வல்ல ஒருவைனைப் படைத்தான். அவனைத் தன் உருவில் சிருஷ்டித்தான். அவனை வழிபட்டால் தனக்கு பாதுகாப்பு கிடைக்கும் என்று ஆறுதல் பெற்றான். மனிதன் இறைவனைப் படைத்தான், மதம் பிறந்தது.

 இதைக் கண்டுபிடித்தவன் நான் அல்ல, எனக்கு முன்னரே பலர் கூறிப் போயினர் என்று தாழ்மையுடன் கூறுகிறார் ஃப்ராயிட்.

ஆனால், இறைவனுக்கு மனிதன் கற்பித்த பண்புகளை ஃப்ராயிட் கடுமையாகச் சாடுகிறார். “’இந்த உலகை ஒர் இறைவன் படைத்தார்; அவர் கருணையுள்ளவர்; நம்மைக் காப்பவர், இந்த அண்டத்தில் ஓர் அறம்சார்ந்த ஒழங்குமுறை உள்ளது; மறுமை என்று ஒன்று உண்டு’ என்றெல்லாம் கூறிக்கொள்ள முடியுமானால் நல்லதே. இதையே நாம் வள்ளிசாக நம்ப விரும்புகிறோம். துன்பம் நிறைந்த வாழ்க்கையிலும் அறியாமையிலும் அமிழ்ந்திருந்த நம் முன்னோர்களுக்கு இந்த அண்டத்தின் புதிர்களுக்கு (இறைவன் என்ற பெயரில்) விடைகாண முடிந்தது என்றால் இதைவிட என்ன ஆச்சரியம் இருக்க முடியும்?” என்று கிண்டல் செய்கிறார்.

இன்னும் ஒரு படி மேலே போய்,

 “மதத்தின் சித்தாந்தம் அது ஆரம்பித்த காலகட்டத்தின் முத்திரையைத் தாங்கி நிற்கிறது. அதாவது, மனித குலம் அதன் குழந்தைப் பிராயத்தின்போது அறியாமையில் மூழ்கி இருந்த நிலையில் உருவானவையே மதக் கோட்பாடுகள். அது அளிக்கும் ஆறுதல் நம்பக்கூடியவை அல்ல. உலகம் ஒரு மழலையர் பள்ளி அல்ல என்பதை அனுபவம் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது ....... மனிதனின் படிமலர்ச்சிப் பாதையில் மதத்துக்கு ஒரு இடம் ஒதுக்கப்படுவதானால் அது ஒரு நிலைபேறு கொண்ட அடைவாகக் இருக்காது. மாறாக, மனிதன் அவனது குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து முதிர்ச்சி பெற்ற நிலையை நோக்கிப் போகும் பாதையில் ஏற்பட்ட உளவழி நரம்பு நோய்க்கு நிகராகவே இருக்கும்”

என்று கூறுகிறார்.

இந்த இடத்தில் அவர் கூறும் “உளவழி நரம்பு நோய்” என்றால் என்ன என்பதைத் தெளிவுபடுத்துவது முக்கியம். இது ஆங்கிலத்தில் neurosis என்று அறியப்படுகிறது. அவர் காலத்தில் மனப் பதற்றம், இசிப்பு நோய் போன்ற மனக்கோளாறுகள் உளவழி நரம்பு நோய்கள் அன்று அறியப்பட்டன. ஃப்ராயிடின் கருத்துப்படி, பிறந்த பொழுதிலிருந்தே ஒரு குழந்தை பல மனம் சார்ந்த சிக்கல்களுக்கு முகம்கொடுக்க வேண்டி உள்ளது. இந்த சிக்கல்கள் சரியான முறையில் தீர்க்கப்படாத பட்சத்தில் பிற்காலத்தில் இது உளவழி நரம்பு நோய்களாக வெளிப்படுகின்றன.

மதத்தின் உளவியல் விளக்கம்

மதத்துக்கும் குழந்தை உளவியலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? மனிதனின் ஆதரவற்ற நிலையை குழவிப் பருவக் குழந்தைக்கு (Infant) ஒப்பிடுகிறார். புதிதாகப் பிறந்த குழந்தை தொடக்கத்தில் அனைத்துக்கும் தன் தாயையே நம்பி உள்ளது. உணவு, பாதுகாப்பு, அன்பு ஆகிய அதன் அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வது தாய் தந்தையரே. குழவிப் பருவத்தில் தன்னை விட வலிமையான தந்தை தன்னை பாதுகாப்பார் என்று நம்பிக்கை கொள்கிறது. வளர்ந்த பின் நாளடைவில் தன்னைத் தானே பராமரித்துக் கொள்கிறது. ஆனால், குழவிப்பருவத்தில் பெற்றோரையே, குறிப்பாகத் தந்தையையே, நம்பி இருக்கிறது. இதேபோல. மனிதர்கள் கடவுளைப் படைத்து வயது வந்தபின்னரும் தமது பாதுகாப்பு உணர்வை பூர்த்தி செய்துகொள்கிறார்கள். எனவே, சமய நம்பிக்கையும் இறை நம்பிக்கையும் குழவிப் பருவ விருப்ப நிறைவேற்றங்களே என்று கூறுகிறார். இன்னும் ஒருபடி மேலே போய், மதம் என்பது வயதுவந்தவர்களில் காணப்படும் குழவிப் பருவ உளவழி (infantile neurosis) நரம்பு நோய்க்கு ஒப்பானது என்று கூறுகிறார். சாதாரண மொழியில் கூறுவதானால், மத நம்பிக்கையானது குழந்தைத்தனமானது என்று கூறுகிறார்.

இறை நம்பிக்கையைக் கடுமையாகவே சாடும் ஃப்ராயிட், “மனிதன் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் என்பது படைப்பவனின் திட்டத்தில் இல்லை”. என்று கூறுகிறார். மதம் மனிதர் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்குக் காரணம் மனிதனின் ஆழ் மனதில் குடிகொண்டிருக்கும் மரண பயம் போன்ற ஆதி அச்சங்களே காரணம். இந்த வாழ்க்கை ஒரு நாள் முடிந்து போகும், மரணத்தின் பின் என்ன நடக்கும் என்பது எமக்குத் தெரியாது, தெரிந்துகொள்ளவும் வாய்ப்பில்லை. ஆனால் இதை மனித மனம் ஏற்றுகொள்ள மறுக்கிறது. அதன் இடத்தில் கற்பிதங்களை உருவாக்கி மனிதன் அமைதி கொள்கிறான் மனிதன். அதில் ஒன்றுதான் மதம் என்று அழுத்தாமகக் கூறுகிறார் ஃப்ராயிட்.

கற்பிதங்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன.

இயற்கையின் அச்சுறுத்தல்களளில் இருந்து தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளவும் தன் ஆதரவற்ற நிலமையையைக் கையாளவும் அவன் கற்பித்துக்கொண்டவயே மறுமை, ஆன்மா அழியாது, என்ற புனைவு போன்ற ஆறுதல் தரும் சித்தாந்தங்கள். “மதம் ஒரு பிரமை; மனிதனது (ஆதி) உள்ளுணர்வுகளின் ஆசைகளை நிறைவேற்றும் வகையில் அமைந்துள்ள காரணத்தினாலேயே அது வலிமை பெறுகிறது” என்பது அவரது புகழ்பெற்ற சொற்கள்.

மதம் தமக்கு ஒரு ஆறுதல் தரும் சாதனமாக உள்ளது சிலர் கூறுவார்கள் என்பதை எதிர்ப்பார்த்து அதற்கு பின்வருமாறு பதில் கூறுகிறார்:

“இம்மாதிரியான நொண்டிச் சாட்டுகள் எம்மை ஏமாற்ற முடியாது. அறியாமை என்பது அறியாமைதான்......... வேறு எந்தத் துறையிலாவது சான்றுகளே இல்லாத ஒரு விஷயத்தை நம்புவார்களா?” என்று கேட்கிறார். மேலும், “மதம் பற்றிய விஷயங்களைப் பொறுத்தவரையில் மனிதர்கள் எல்லா விதத்திலும் நேர்மையற்றவர்களாக, அறிவு சார்ந்த குற்றங்கள் இழைப்பபவர்களாவே இருந்துவந்துள்ளார்கள்”

. அறிஞர்கள் என்று அறியப்பட்டவர்கள் கூட சமயப் பற்றுள்ள குடும்பச் சூழ்நிலையில் வளர்ந்த காரணத்தினால் மதத்தை உள்வாங்கிக் கொள்கிறார்கள் அதைப்பற்றி அறிவியல் ரீதியாக சிந்தித்துப் பார்ப்பதில்லை. பரிசோதனைக் கூடத்தில் தர்க்க ரீதியாக சிந்திக்கும் விஞ்ஞானியாகவும் அதற்கு வெளியே வந்தவுடன் பெற்றோரிடம் இருந்து கற்றுக்கொண்ட அறிவுபூர்வமற்ற மதக் கருத்துகளை ஏற்றுக்கொள்பவர்களாக இரட்டை நியாயம் கொண்டவர்களாகவே உள்ளார்கள்.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் மதம் பற்றி ஃப்ராயிட் கூறிய கருத்துகள் புரட்சிகரமானவை. எனவே, அவை பெரும் எதிர்ப்பைச் சந்தித்தில் வியப்பில்லை. மதப்பற்று உள்ள சிலர் எதிர்வாதம் செய்தார்கள். இவை பெரும்பாலும் சாரமற்றவையாகவே இருந்தன. ஆனாலும் சில கேள்விகளுக்கு அவர் பதிலளிக்க வேண்டி இருந்தது.

மதப் பரவச நிலை

சிலர் தாம் மதம்பால் ஈர்க்கப்படுவத்றகு தமக்கு ஏற்படும் மதப் பரசவ அனுபவமே காரணம் என்று கூறுவதுண்டு. இதை மறைஞான அனுபவம் என்றும் ஆன்மீக துய்ப்பு என்றும் நிரந்தரம் பற்றிய விழிப்புணர்வு, அண்டத்துடன் ஒன்றிணைவது போன்ற உணர்ச்சி என்றும் கூறுகிறார்கள். பெருங்கடல் போன்ற இந்த உணர்ச்சி அனுபவம் ஃப்ராயிடுக்கு எப்போவதாவது ஏற்பட்டதுண்டா என்று நண்பர் ஒருவர் குதர்க்கமாக் கேட்டதை ஃப்ரரயிட் பதிவுசெய்துள்ளார். அவர் நண்பர் இராமகிருஷ்னரையும் விவேகானந்தரையும் ஆன்மீக வழிகாட்டிகளாக வரித்துக் கொண்டவர். தனக்கு அம்மாதியான அனுபவம் ஏற்பட்டதில்லை என்று ஃப்ராயிட் பதிலளித்தார். ஆனால் அந்த உணர்ச்சி ஏற்படுவதற்கு ஒரு விளக்கம் அளித்தார்.

இந்த உணர்ச்சியை காதல் வயப்படும் உணர்ச்சியுடன் ஃப்ராயிட் ஒப்பிடுகிறார். காதலின் உச்சக் கட்டத்தில் காதலர்கள் இருவரும் தாம் வெவ்வேறானவர்கள் அல்ல, உடலாலும் உள்ளத்தாலும் ஒன்றுபட்டவர்களே என்ற உணர்ச்சிகளுக்கு ஆளாகிறார்கள். குழவிப் பருவத்தில் குழந்தையானது தன்னை தன் தாயிடம் இருந்து வேறுபடுத்திப் பார்ப்பதில்லை, இருவரும் ஒன்று கலந்துள்ளது என்றே அது கருதுகிறது. எனவே, இந்த மதப்பரவச அனுபவம் என்பது குழ்ந்தைப் பிராயத்துக்குப் பின்னோக்கிச் செல்லும் அனுபவமே, இதுவும் ஒரு பிரமையே. காதல் வயப்பட்ட உணர்ச்சி போலவே இறைப் பரவச உணர்ச்சியும் ஒரு பிரமையே, இரண்டும் நிலையானவை அல்ல என்று கூறுகிறார்.

இன்றைய உளவியலில் தன் அறிதுயில் அல்லது சுய வசியம் (Self-hypnosis) என்ற ஒரு மனநிலை உள்ளது என்று கூறுகிறது. ஒருவரை இன்னொருவர் எவ்வாறு அறிதுயில் நிலைக்கு (Hypnosis) இட்டுச் செல்கிறாரோ அதேபோல ஒருவர் தன்னைத் தானே அறிதுயில் நிலைக்கு ஆளாக்கிக் கொள்ளலாம். இது தன் அறிதுயில் (Self-hypnosis) என்று அறியப்படுகிறது அமைதியான ஓரிடத்தில் அமர்ந்து கண்களை மூடி சுவாசத்தைச் சீராக்கி, படிப்படியாக தசைகளைத் தளர்த்தி, மனதை ஒரு நிலைப்படுத்தி இந்த நிலயை எய்தலாம். இந்த நிலையில் தனக்குத்தானே சில கட்டளைகளை இட்டுக்கொள்ளலாம். ‘என் உடல் எடை இழந்து இப்போது உயரப் பறக்கிறது’, ‘என் கை விரல்கள் மரத்துப் போகின்றன, கைகால்கள் வீங்கி பெருத்துப் போகின்றன’ என்பது போன்ற ஆலோனைகளை வழங்கிக் கொள்ளலாம். இது உள் தூண்டுகை (Autosuggestion) என்று வழங்கப்படுகிறது. இந்த அனுபவத்துக்கும் ஆன்மீகத்துக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை. மேலும், சில போதை மருந்துகளும் இந்த அனுவத்தைத் தர வல்லன. எனவே மதவாதிகள் கூறும் இந்த பக்திப்பரவச நிலை தன் அறிதுயிலன்றி வேறொன்றும் இல்லை.

ஃப்ராயிட் மதங்களில் காணப்படும் இன்னொரு பண்பையும் சுட்டிக் காட்டுகிறார். எல்லா மதங்களிலும் மந்திரம் ஓதுவது, சுத்தம் செய்வது, மணியடிப்பது போன்ற பல சடங்குகள் உள்ளன. இவை ஒரு ஒழுங்கின்படி செய்யப்படுகின்றன. இந்த ஒழுங்கு புனிதமானது என்று அவர்கL நம்பபுகிறார்கள். இதை மீறுவது மத நிந்தை என்று கருதப்படுகிறது. ஃப்ராயிட் இந்த சடங்குகளை (Rituals) ஆட்டிப்படைக்கும் கட்டாய மனக்கோளாறில் (Obsessive compulsive disorder) காணப்படும் அறிகுறிகளுடன் ஒப்பிடுகிறார்.

குழு உளவியல்

 “குழு உளவியலும் அகம் பற்றிய ஆய்வும்” (Group psychology and the analysis of the Ego, 1921) என்ற கட்டுரையில் ல் ஃப்ராயிட் மனித குழுக்களின் உளவியல் (Group psychology) பற்றி விரிவாகப் பேசுகிறார். அவர் கூறும் கருத்துகள் மதம் சார்ந்த குழுக்களுக்கு மிகப் பொருத்தமாக உள்ளது. ஒரே மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அந்த மதத்தின் நம்பிக்கைகளை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள், அதே கடவுளர்களை வழிபடுகிறார்கள், ஒரே மாதிரியான சடங்குகளில் ஈடுபடுகிறார்கள். எனவே, ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தைச் சார்ந்தவர்களிடையே சில வேறுபாடுகள் இருந்தாலும் அவர்களை ஒரு குழுவாகக் கருதுவதில் தவறில்லை.

குழு அதன் உறுப்பினர்களை ஒன்றிணைக்கிறது. அவர்களிடயே ஒரு பிணைப்பு ஏற்படுகிறது, உறுப்பினரிடையே ஒட்டுதலும் பற்றுதலும் காணப்படுகிறது. அவர்களிடையே உணர்வுசார்ந்ததொரு பந்தமும் பாசமும் நினிலவுகிறது. இரு குழு மனப்பான்ம என்று அழைக்கப்படுகிறது. குழுக்களைக்களின் உளவியலை ஆராயும்போது குழக்களின் உளவியல் தனி மனித உளவியல் இருந்து வித்தியாசமானது என்பதைச் ஃப்ராயிட் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மனிதன் ஒரு குழுவின் உறுப்பின்னனாக செயல்படும்போது தனி மனிதனாக அவன் செய்யத் தயங்கும் காரியங்களைத் துணிந்து செய்கிறான். சாதாரணமக அவனுக்கு இருக்கும் மனத்தைடகள் தளர்ந்து போகின்றன, அவன் விரைவில் உணர்ச்சி வசப்படுகிறான், இதை மந்தை இயல்பூக்கம் (herd instinct) அல்லது சமூக இயல்பூக்கம் (social instinct) என்று அழைக்கிறார். தனி மனிதனைப் போலல்லாமல் குழுக்கள் மனத்தடையின்றி இயங்கும் தன்மை உடையன; வெறிச் செயல்களில் ஈடுபடும் தன்மை உடையன. ஃப்ராய்டிய உளவியல் மொழியில் கூறுவதானால் குழுவாக அவன் செயல்படும்போது அவன் நனவிலி மனத்தால் அவனை எளிராக வழிநடத்தப் படுத்த முடிகிறது, ஆதியான உந்துதகள் (primitive drives) மேலோங்குகின்றன.

இந்த கண்டுபிடிப்யை மதம் சார்ந்த குழுக்களுக்குப் பொருத்திப் பார்க்கும்போது ஒரே மதத்தைச் சேர்ந்தவகளிடையே, குறிப்பாக மதத்தை இறுக்கமாகக் கடைப்பிடிப்பவர்கள் ஏன் இணைந்து செயல்படுகிறார்கள், ஏன் ஒரே விதமான கருத்துகளை முன்வைக்கிறார்கள் என்பது புலப்படும். இதில் புதிதாக ஒன்றும் இல்லை, இதை நாம் அறிவோம். ஆனால் இதில் உள்ள நுட்பமான ஒரு உளவியல் ஃப்ராயிட் ஒரு அம்சத்தைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். ஆதிமனித உணர்ச்சிகளான பகைமை, மூர்க்கம், ஆக்ரோஷம் ஆகியவை மனித மனதில் ஒரு மூலையில், அதாவது நனவிலியில், புதைந்து கிடக்கின்றன. அவை தலை தூக்கும்போது நனவு மனமும் அதிமனமும் அதைத் தடுத்து நிறுத்துகின்றன. ஆனால் அவன் ஒரு குழுவின் உறுப்பினனாக செயல்படும்போது இந்த கட்டுப்பாடுகள் தளர்ந்து போகின்றன. மூர்க்கமும் பகைமையும் தலைவிரித்தாடுகின்றன. இது மற்ற மதக் குழு மீது பாய்கிறது. மதவாதிகள் வேற்று மதத்தினர் மீது காட்டும் கொலை வெறிக்கு இதுவே காரணம் என்று விளக்குகிறார். அவர் கூறுகிறார்:

“ஒரு குழு அன்பிலும் பாசத்திலும் திழைத்து, இணைந்து, ஒன்றுபட்டு விளங்கலாம், அதன் மூக்கத்தையும் பகைமையும் காட்ட இன்னொரு குழு இருக்குமானால்”

ஒவ்வொரு மதத்தைச் சார்ந்தவர்களும் தத்தம் மதத்தை பிற மதங்களைவிட உயர்வாக பேசிக்கொள்ளத் தவறுவது இல்லை. தம் மதம்தான் சிறந்தது என்றும் மற்ற மதங்களைக் குறை கூறுவதும் மதவாதிகளின் வழக்கம். தன் வன்மத்தைப் பிற மதங்கள் மீது காட்டுவதுண்டு. மதப்போர்களுக்கு இது ஒரு காரணமாக அமைகிறது. இதில் பொதிந்துள்ள உளவியலை ஃப்ராயிட் பின்வருமாறு விளக்குகிறர்:

“ஒரு மதம் எவ்வளவுதான் தன்னை ஒரு அன்பும். கருணையும் நிறைந்த மதம் என்று கூறிக்கொண்டாலும், அந்த மதத்தைச் சேராதவர்கள் மீது கடுமையாகவும் அன்பற்ற முறையுலுமே நடந்துகொள்கிறது”. 

இன்றைய நிலவரங்களைப் பார்க்கும்போது யார் இதை மறுக்க முடியும்?

மனிதன் மீது மதம் கொண்டுள்ள கொடுக்குப் பிடியைக் கண்டு ஃப்ராயிட் நம்பிக்கை தளர்ந்துவிடவில்லை. மானுடர்கள் அறிவு பெற்று வருகிறார்கள், அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளை உள்வாங்கிக் கொள்கிறவர்கள் என்ற நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். மனிதனின் அறிவு வளர வளர மத நம்பிக்கைகள் தானாகவே அற்றுப் போகும் என்று நம்பிக்கையுடன் கூறுகிறார். எனவேதான் மதம் ஒரு பிரமை, காலப்போக்கில் பிரமை தெளியும் என்று நம்பிக்கை கொள்கிறார்:

“அறிவியலின் வழியாகப் பெறும் பயன்கள் மனிதனுக்குக் கிட்டகிட்ட மத நம்பிக்கை நலிவுற்று சிதைந்து போகும்” 

 இறுதியாக, ஃப்ராயிடைப் பின்பற்ற இந்தியாவில் தோற்றுவிக்கப்பட்ட இந்திய உளப்பகுப்பாய்வுக் கழகம் பற்றியும் கூறியாக வேண்டும். இது 1922ல் டாக்டர் ஜி. போஸ் (1886 – 1953) என்பவரால் கொல்கத்தாவில் நிறுவப்பட்டது. ஆரம்ப காலத்திலேயே, அதாவது உளப்பகுப்பாய்வு இயக்கம் உலக அளவில் செல்வாக்குப் பெறு முன்னரே ஜி.. போஸ் ஃப்ராயிடுடன் கடிதத் தொடர்பு கொண்டார். தன் கட்டுரைகளையும் அனுப்பி வைத்தார். ஃப்ராயிட் இதற்கு பதில் எழுதவில்லை. ஆனாலும் இந்தக் கழகம் கடந்த 94 ஆண்டுகளாக இந்தியாவில் செயல்பட்டுக்கொண்டு வருகிறது, உளப்பகுப்பாளராக விரும்புபவர்களுக்கு பயிற்சி அளித்து வருகிறது. இந்த நிறுவனத்தில் முத்திரையில் இந்துக் கடவுளர்கள் உள்ளனர்! உளப்பகுப்பாய்வுக்கும் ஃப்ராயிடுக்கும் மதச் சாயம் பூசி வருகிறது. இறைமறுப்பாளரான ஃப்ராயிட் ஆன்மீகம் பற்றி பேசுபவர்களை ஒருபோதும் நம்பியதில்லை, அவருக்கு கார்ல் யுங்குடன் ஏற்பட்ட பிணக்குக்கு இதுவும் ஒரு காரணம்]

ஜி.எஸ். போஸ்சுக்கு ஏன் ஃப்ராயிட் பதிலளிக்கவில்லை என்பது இப்போது புரியும்!

மூல நூல்கள்:

Feud. S. (1912), Totum and taboo,

Feud. S. (1927), The future of an illusion

Feud. S. (1939), Moses and monotheism,

The Standard Edition of the Complete Psychological Works of Sigmund Freud (Ed. J. Strachey with Anna Freud), 24 vols. London: 1953-1964.

சிக்கண்ட ப்ராயிட் எழுதியுள்ள நூல்கள் யாவற்றையும் கீழ்காணும் விக்கிபீடியா வலைத்தள முகவரியின் வழியாக வாசிக்கலாம்.

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Standard_Edition_of_the_Complete_Psychological_Works_of_Sigmund_Freud

- டாக்டர் எம்.எஸ்.தம்பிராஜா, மனநல மருத்துவர் 

வினோத் ராய்& குமாரசாமி

 தப்புக் கணக்குகள்...!

2017ம் ஆண்டில் 2-ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் வழக்கின் தீர்ப்புதான் அரசியல் ரீதியில் பெரும் அதிர்வலையை ஏற்படுத்திவிட்டது.

அலைக்கற்றை, ஸ்பெக்ட்ரம் என பல்வேறாகக் கூறப்பட்டு இறுதியில் 2-ஜி (இரண்டாம் தலைமுறை) ஏலத்தில் அரசுக்கு ரூ. 1.76 லட்சம் கோடி இழப்பு ஏற்பட்டதான வழக்கின் தீர்ப்புதான் அது.

ரூ. 1.76 லட்சம் கோடி 2-ஜி ஊழல் என பெரிதாகப் பேசப்பட்டு 2014-ம் ஆண்டு பொதுத்தேர்தலில் காங்கிரஸை வீட்டுக்கு அனுப்ப காரணமாக அமைந்த விவகாரமும் இதுவே. இதன் பிறகு நாட்டின் எந்த மூலையில் லஞ்சம், ஊழல் புகாரில் சிக்கியோர் கூறிய ஒரே விஷயம் லட்சம் கோடியில் ஊழல் செய்தவனை விட்டுவிட்டு, ஆயிரக் கணக்கில் லஞ்சம் வாங்கியவனை பிடிக்கிறீர்களே என்றனர். அரசல், புரசலாக இருந்த ஊழல், நாடெங்கும், பட்டி தொட்டியெல்லாம் சிறிய தொகையெல்லாம் லஞ்சமேயில்லை என்ற தவறான கருத்து பரவியதும் இந்த விவகாரத்துக்குப் பிறகுதான்.

ஒரு தீர்ப்பிற்கு இரண்டு பக்கங்கள் உண்டு. ஒன்று வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கானது. மற்றொன்று வழக்கிற்கு ஆதாரமான 77 பக்க சிஏஜி அறிக்கை.

2-ஜி வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட 19 பேரையும் விடுவித்தது சிபிஐ சிறப்பு நீதிமன்றம். அரசியல் ரீதியில் இரு பெரும் கட்சிகளுக்கு மிகப் பெரும் நிம்மதியை அளித்துவிட்டது. அதேசமயம் இந்த வழக்கின் மூல காரணமான தலைமை கணக்கு தணிக்கை அதிகாரி (சிஏஜி) வினோத் ராய் அறிக்கை. நீதிபதியின் தீர்ப்பால் இதுவரை சிஏஜி மீதிருந்த நம்பகத் தன்மை கேள்விக் குறியாகியுள்ளது.

நாடு சுதந்திரமடைந்த பிறகு அரசின் செலவினங்களைக் கண்காணிக்கவும், அதை தணிக்கை செய்யவும் உச்சபட்ச அதிகாரம் கொண்ட அமைப்பு தேவை என உணரப்பட்டு உருவாக்கப்பட்டதுதான் தலைமை கணக்கு தணிக்கை வாரியம். மத்திய அரசின் வரவு, செலவு, தவிர்க்கப்பட வேண்டிய செலவுகள், டெண்டர் விட்டதில் அரசுக்கு ஏற்பட்ட வருவாய் இழப்பு உள்ளிட்ட அனைத்து விஷயங்களையும் சிஏஜி தணிக்கை செய்து குடியரசுத் தலைவருக்கு அளிக்கும்.

மாநில அரசுகளின் வரவு செலவுகளை தணிக்கை செய்து ஆளுநரிடம் சிஏஜி அளிக்கும். மாநில அளவில் பஞ்சாயத்துகள் வரை சிஏஜி தணிக்கை செய்கிறது. நாடு முழுவதும் 58 ஆயிரம் பணியாளர்கள் உள்ளனர்.

உச்ச நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி, தலைமை தேர்தல் அதிகாரி நியமனம் போலவே அரசியல் சாசன விதிப்படி உருவாக்கப்பட்ட பதவி சிஏஜி. பிரதமரின் பரிந்துரையின் பேரில் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படும் சிஏஜி-யின் ஊதியமும் தலைமை நீதிபதிக்கு இணையானதுதான். அதைப்போலவே இவரை பதவி நீக்கம் செய்ய வேண்டுமென்றால் நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் கொண்டு வந்து அதன் பிறகே குடியரசுத் தலைவருக்கு அனுப்ப வேண்டும்.

தஞ்சையில் ஆளுநருக்காகவே போடப்பட்ட வைக்கோல்

தலைமை தேர்தல் அதிகாரியாக டி.என். சேஷன் பதவி ஏற்ற பிறகுதான், தலைமை தேர்தல் ஆணையருக்கு இவ்வளவு அதிகாரங்கள் இருக்கின்றன என்பது தெரியவந்தது.

இதைப்போலத்தான் நாட்டை உலுக்கிய 2-ஜி ஸ்பெக்ட்ரம், காமன்வெல்த் விளையாட்டுப் போட்டி முறைகேடு, கால்நடைத் தீவன ஊழல், நிலக்கரி சுரங்க ஒதுக்கீட்டில் முறைகேடு உள்ளிட்ட விஷயங்கள் வெளிச்சத்துக்கு வந்ததே சிஏஜி அறிக்கை வெளியானபிறகுதான்.

சர்வதேச அரங்கில் சிஏஜி மீது தனி மரியாதை, அபிப்ராயம் உள்ளது. யுனெஸ்கோ, சர்வதேச அறிவுசார் சொத்துரிமை நிறுவனம், ஐக்கிய நாடுகள் சபை, யுனிசெஃப், ஐ.நா (இராக்) கணக்கு, ஐ.நா. இணை பணியாளர் ஓய்வூதிய நிதியம், உத்திசார் பாரம்பரிய திட்டம், ஐ.நா. இழப்பீட்டு ஆணையம், சர்வதேச வர்த்தக மையம், ஐ.நா. அலுவலக திட்டச் சேவை, தகவல் தொழில்நுட்பம் (ஓஐசிடி), உமோஜா உள்ளிட்ட ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் 11 அமைப்புகள் சிஏஜி-யை அங்கீகரித்துள்ளன.

``முதலில் வருவோருக்கு முதலில் என்ற கொள்கை’’ அடிப்படையில் அலைக்கற்றை ஒதுக்கீடு செய்ததால் அரசுக்கு ரூ. 1,651 கோடி மட்டுமே கிடைத்தது. மேலும் தகுதியற்ற நிறுவனங்களுக்கு லைசென்ஸ் வழங்கியிருப்பதாகவும் குற்றம் சாட்டியது. இதனால் அரசுக்கு ரூ. 1.76 லட்சம் கோடி இழப்பு ஏற்பட்டதாக தெரிவித்தது. சிஏஜி அறிக்கை அடிப்படையில் சிபிஐ தாக்கல் செய்த 86 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பக்கங்களைக் கொண்ட அறிக்கையை நீதிபதி படித்துப்பார்த்து, 150 சாட்சிகளை விசாரித்து, 7 ஆண்டுகளாக நீடித்த வழக்கில், அனுமானத்தின் அடிப்படையில் அரசுக்கு இழப்பு ஏற்பட்டதாக சிஏஜி குறிப்பிட்டுள்ளார் என்றும், இதை ஏற்க முடியாததால் வழக்கில் சம்பந்தப்பட்ட அனைவரையும் விடுவிப்பதாக நீதிபதி தெரிவித்தார்.

சர்வதேச அளவில் நம்பகத் தன்மையும், அங்கீகாரமும் கொண்ட சிஏஜி மீதான நம்பகத் தன்மை இதனால் கேள்விக் குறியாகிவிட்டது.

அடுத்ததாக சிஏஜி அறிக்கை அடிப்படையில் உச்ச நீதிமன்றம் 2008-ம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட 122 லைசென்ஸ்களை ரத்து செய்துவிட்டது. இதனால் உச்ச நீதிமன்ற உத்தரவும், அதனால் செயல்படுத்தப்பட்ட நடவடிக்கைகளும் அர்த்தமற்றவையாகிவிட்டன. இதனால் உச்ச நீதிமன்ற தீர்ப்பையே சிறப்பு நீதிமன்ற தீர்ப்பு அதிர வைத்துவிட்டது.

இந்த வழக்கை விசாரிக்க சிபிஐ தாக்கல் செய்த தகவல்கள் போதுமானவை அல்ல என்பதிலிருந்து சிபிஐ-யின் விசாரணையும் கேள்விக்குறியாகிவிட்டது.

அரசின் நடவடிக்கைகளை கொள்கைகளாக உருவாக்கும் அதிகார வர்க்க (ஐஏஎஸ்) செயல்பாடுகளையும் கேள்விகேட்டுள்ளதோடு, வரைவு கொள்கையில் உள்ளவற்றை ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள் சரிவர புரிந்து கொள்ளவில்லை என்று நீதிபதி ஓ.பி. சைனி கூறியுள்ளார். அமைச்சர்களுக்கு தவறான வழிகாட்டுதலை ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள் தங்கள் பரிந்துரையில் அனுப்பியுள்ளதாக நீதிபதி குறிப்பிட்டுள்ளது ஐஏஎஸ் அதிகாரிகளின் செயல்பாடுகளை வெளிச்சம்போட்டுக் காட்டியுள்ளது.

ஊழல் கண்காணிப்பு ஆணையர் (சிவிசி), கூட்டு நாடாளுமன்ற குழு (ஜேபிசி) ஆகியனவும் நீதிபதியின் விமர்சனத்திலிருந்து தப்பவில்லை. அனைத்து அமைப்புகளுமே சரிவர செயல்படவில்லை என்பது இதில் நிரூபணமாகியுள்ளது.

குழப்பிய  ராய்.

ஊழலுக்கு எதிராக செயல்படும் அனைத்து சுதந்திரமான அமைப்புகளின் செயல்பாடுகளும் இதன் மூலம் கேள்விக்குறியாகியுள்ளன.

சிஏஜி அளித்த அறிக்கைகளை சமீபத்தில் அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, கனடா, டென்மார்க், நெதர்லாந்து ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த தணிக்கை நிறுவனங்கள் தணிக்கை செய்தன. இதுபோல சிஏஜி அறிக்கையை சர்வதேச நிறுவனங்களின் தணிக்கைக்கு உள்ளாக்குவது இதுவே முதல் முறையாகும். இந்நிறுவனங்கள் அளித்த அறிக்கையில் 35 தணிக்கை அறிக்கைகள் போதுமான ஆதாரமில்லாமல் தயாரிக்கப்பட்டதாக சுட்டிக் காட்டியிருந்தன. 2-ஜி குறித்த தனது அறிக்கையில் ஒரு இடத்தில் ரூ. 67,364 கோடி இழப்பு என்றும், மற்றொரு இடத்தில் ரூ. 69,626 கோடி என்றும், இரு வேறு சந்தர்ப்பங்களில் ரூ. 57,666 கோடி மற்றும் ரூ.1,76,645 லட்சம் கோடி என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளது.

முதலில் எஸ்-டெல் நிறுவனத்துக்கு அளித்த லைசென்ஸ் அடிப்படையில் ரூ. 67,364 கோடி என்றும், யுனிடெக் நிறுவனம் தனது பங்குகளை டெலிநாருக்கு அளித்ததால் ரூ. 69,626 கோடி இழப்பு என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தது. ஸ்வான் டெலிகாம் அளித்த டெண்டர் கேட்பு விவர அடிப்படையில் ரூ.57,666 கோடி என்றும் இறுதியாக 3-ஜி அலைக்கற்றை அடிப்படையில் ரூ. 1,76,645 கோடி என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தது. ஆனால் ஒரு இடத்தில்கூட சிஏஜி ரூ. 1.76 லட்சம் கோடி இழப்பு ஏற்பட்டதாக தெரிவிக்கவேயில்லை.

2-ஜி குறித்து சிஏஜி அளித்த அறிக்கையும் இவ்விதம்தான் என்பது நீதிமன்ற தீர்ப்பில் புலனாகியுள்ளது.

சிஏஜி அறிக்கை அடிப்படையில் 122 லைசென்ஸ்களை உச்ச நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. சிபிஐ நீதிமன்ற தீர்ப்பைத் தொடர்ந்து லைசென்ஸ் பெற்ற நிறுவனங்கள் அனைத்துமே இழப்பீடு கோரி முறையீடு செய்ய திட்டமிட்டுள்ளன. வீடியோகான் நிறுவனம் ரூ. 10 ஆயிரம் கோடி இழப்பீடு கோரி மனு செய்துள்ளது. லூப் டெலிகாம் மற்றும் எஸ்-டெல் நிறுவனங்களும் வழக்கு தொடரப் போவதாக அறிவித்துள்ளன.

இதேபோல சிபிஐ-யால் குற்றம் சாட்டப்பட்டு தற்போது விடுவிக்கப்பட்ட டெலிநார், சிஸ்டெமா, எடில்சாட் உள்ளிட்ட நிறுவனங்களும் இழப்பீடு கோர முடிவு செய்துள்ளன. ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ் (ஆர் காம்), எஸ்ஸார் நிறுவனங்களும் வழக்கறிஞர்களுடன் இழப்பீடு தொடர்பாக ஆலோசித்து வருகின்றன.

வங்கிகளின் வாராக்கடனில் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கும் துறைகளில் டெலிகாம் துறை முக்கிய இடம் வகிக்கிறது. லாபமீட்டும் துறை என கருதப்பட்டு பெரும் நஷ்டத்தை இத்துறை நிறுவனங்கள் சந்தித்து வருவதை ரிசர்வ் வங்கியே எச்சரித்துள்ளது.

சிஏஜி பதவி வகிப்போர் இப்பதவிக்குப் பிறகு வேறெந்த அரசு பதவிகளையும் வகிக்க முடியாது.

ஆனால் வினோத் ராய், ஐ.நா வெளியுறவு தணிக்கை குழுவின் தலைவர், இந்திய ரயில்வேயின் கவுரவ ஆலோசகர், பிசிசிஐ அமைப்பின் செயல்பாட்டுக் குழுவின் தலைவராக உச்ச நீதிமன்றத்தால் நியமிக்கப்பட்டவர்.

அனைத்துக்கும் மேலாக வங்கி வாரிய குழு (பிபிபி) தலைவராக 2016-ம் ஆண்டில் வினோத் ராய் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

"காங்கிரஸ் தலைமையிலான அரசு மீண்டும் பதவிக்கு வராமலிருக்க வித்திட்ட வினோத் ராய்க்கு பாஜக அரசு அளித்த பதவி இது என்ற எதிர்க்கட்சிகளின் குற்றச்சாட்டு சரிதான் " என்ற சந்தேகம் தோன்றுவது இயல்பானதே.

 அதற்கேற்றார் போல் தனது "வெறும் கணக்குகள் மட்டுமல்ல "புத்தகத்தில் வேண்டுமென்றே அதிகபட்ச அளவில் இழப்பீட்டை ஊதி பெருக்கி கூறி உலகம் முழுக்க பரபரப்பை உண்டாக்கியதாக எழுதியுள்ளார். 

இந்த வழக்கில் மேல் முறையீடு செய்யப் போவதாக அரசு அறிவித்துள்ளது. இந்த வழக்கு விசாரணை முடிவுக்கு வர ஏறக்குறைய 7 ஆண்டுகளாகிவிட்டது. ஆனால் மேல் முறையீட்டு வழக்கு விசாரணை சிஏஜி உள்ளிட்ட அமைப்புகளுக்கு சாதகமாக வந்தால் மட்டுமே இந்த அமைப்புகள் மீதான நம்பகத் தன்மை உலக அளவில் உண்டாகும்.ஆனால் அதற்கு வினோத் ராய் அனுமான கணக்கில் இடமில்லை.

வினோத் ராய் வழிமுறை கணக்கைத்தான் குமாரசாமியும் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

ஒன்று ஊதி பெருசாக்க,மற்றோன்று மிக சிறிதாக்க.

ஆனால் இரண்டுமே தப்புக்கணக்குகள் என்று மாட்டிக்கொண்டதுதான் உண்மைக்கு கணக்கு. 

 நன்றி:தமிழ் இந்து                                                                                                         

ஆளவந்தான் USA! ஒரு கலக்கல் ரிப்போர்ட்

Kamal Haasan's 2001 film AALAVANDHAN / ABHAY which earned a cult status in Tamil is now being played at American Film Festivals. The movie is loved for several reasons - Animated sequences, violence, hallucination and stunts. Audience are praising Kamal's double role as Nandhu and Vijay. This video shows a new review of the movie along with the praises it is receiving from the people who watched it in Texas Film Festival.