முற்றிலும் கடைசி பட்ஜெட் ..

"மத்திய பட்ஜெட்டை 2018-2019ஆம் ஆண்டுக்கான பாஜக மோடி  அரசின் கடைசி பட்ஜெட் என்பதை தவிர வேறு ஆறுதலான அம்சங்கள் ஏதும் இல்லை. "

மாறாக பணமதிப்பு நீக்கம், ஜி.எஸ்.டி என்று ஆறு மாதத்திற்கொரு முறையான அதிர்ச்சி என்ற வரிசையில் இந்த மத்திய பட்ஜெட்டும் மூன்றாவது பொருளாதார அதிர்ச்சியாகவே அமைந்துள்ளது.

ஒரு பட்ஜெட்டை அது பொருளாதாரத்தின் மீது ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தைப் பொறுத்தும் உடனடியாக நாம் சந்திக்கும் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளை அது எப்படி அனுகுகின்றது என்பதை வைத்தும் மதிப்பிடலாம்.

"2022 ஆம் ஆண்டுக்குள் விவசாயிகளின் வருமானத்தை இரண்டு மடங்காக உயர்த்த உறுதிபூண்டுள்ளதாக கூறுகிறார்கள். 

ஆனால், அரசு அமைப்பான நிதி ஆயோக் அதற்கு வாய்ப்பு இல்லை என்று ஏற்கெனவே கூறிவிட்டது. ஆக, அது குறித்தான அறிவிப்பு வெறும் வார்த்தை ஜாலம் மட்டும்தான்"

அதாவது ஒரு பட்ஜெட்டை அதன் மேக்ரோ பொருளாதார நோக்கங்களின் அடிப்படையில் மதிப்பிடலாம். பொருளாதார வளர்ச்சி பகிர்வு மற்றும் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை என்ற மூன்று மேக்ரோ பொருளாதார நோக்கங்களை அடைவதற்கு இந்த பட்ஜெட் எந்த அளவு உறுதுணையாக இருக்கும் என்று பார்ப்போம்.

பொருளாதார வளர்ச்சி விகிதம் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் தொடர்ந்து சரிந்து வந்துள்ளது. இந்த வருடமும் விதிவிலக்கல்ல. 

அதற்குமேல் இந்த பட்ஜெட் பொருளாதாரச் சரிவைத் தடுத்து நிறுத்த முயற்ச்சிக்காமல் அந்த சரிவின் வேகத்தை அதிகரித்து விட்டதோ என்று அஞ்சத் தோன்றுகின்றது.

அதாவது 2017-2018 நிதியாண்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி விகிதம் 6.5 சதவீதம் என்று மத்திய புள்ளியல் அமைப்பு மதிப்பிட்டுள்ளது. 

இது இந்த அரசின் மூன்றாண்டு ஆட்சியின் மிகக் குறைந்த வளர்ச்சியாகும்.

சரி, சென்ற ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி அரசின் கடைசி ஆண்டின் வளர்ச்சி விகிதத்தோடு இதை ஒப்பிட வேண்டுமானால், அதற்கான புள்ளிவிவரம் இல்லை. இருந்த போதும் புதிய முறையில் கணக்கிடப்பட்ட இந்த 6.5% வளர்ச்சி விகிதத்திலிருந்து 2.2 % கழித்தால் பழைய கணக்கீட்டு முறையிலான வளர்ச்சி விகிதம் கிடைக்கும். 

அதாவது பழைய கணக்கீட்டு முறையில் 2017-2018-ஆம் நிதியாண்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி 4.3 சதவிகிதம் ஆகும்.

2007-08ஆம் ஆண்டு உலகப் பெருமந்தத்திற்கு பின் தொடர்ந்து சரியும் இந்திய பொருளாதார வளர்ச்சியினை சென்ற ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி அரசு தடுத்து நிறுத்தி, வளர்ச்சி விகிதத்ததை உயர்த்த தவற விட்டது. பா.ஜ.க ஆட்சிக்கு வந்தால் இந்த பொருளாதார சரிவை சரிசெய்து வளர்ச்சி விகிதத்தை உயர்த்துவோம் என்ற தேர்தல் வாக்குறுதியினை நிறைவேற்றத் தவறியதோடு நில்லாமல் UPA அரசின் கடைசி காலாண்டின் வளர்ச்சி விகிதமான 4.9 சதவிகிதத்திற்கும் கீழே சென்றுள்ள பொருளாதாரத்தை மாற்றியமைத்து வளர்ச்சிக்கு வழிகாட்ட இந்த பட்ஜெட்டில் பெரிய முதலீட்டுத் திட்டங்கள் எதுவும் அறிவிக்கப்படவில்லை. மாறாக 2017-2018 க்கான பட்ஜெட்டில் மதிப்பீடு செய்யப்பட்ட GDP யில் 1.8 % என்ற முதலீட்டுச் செலவு திருத்தப்பட்ட மதிப்பீட்டில் 1.6 % ஆக குறைக்கப்பட்டுள்ளது.

இதற்கு நேர்மாறாக வருவாய் செலவு மிகவும் அதிகமாகியுள்ளது. ஒட்டுமொத்த மத்திய அரசின் வருவாய் செலவு 2017-2018 க்கான பட்ஜெட் மதிப்பீட்டீல் 85.6 சதவீகிதமாக கணக்கிடப்பட்டிருந்தது. 

அது 2017-2018 க்கான திருத்திய மதிப்பீட்டில் 87.7 சதவீகிதமாக உயர்ந்துள்ளது. வருவாய் செலவில் வட்டியின் சுமையும் 5.30 லட்சம் கோடி அளவிற்கு உயர்ந்துள்ளது. அதாவது ஒட்டு மொத்த வருவாய் செலவில் வட்டியின் பங்கு மட்டும் 27.30 சதவிகிதமாகும்.

பட்ஜெட்டில் பற்றாக்குறை அளவைப் பொருத்தே பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை தீர்மானிக்கப்படுகிறது. பற்றாக்குறையில் மூன்று வகையுள்ளன. அவையனைத்தும் இந்த பட்ஜெட்டில் உயர்ந்துள்ளதால் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை மிகவும் கவலைக்கிடமாகவே உள்ளது.

2017-2018 க்கான பட்ஜெட் மதிப்பீட்டில் 3.2 % என்று இலக்கிடப்பட்ட நிதிப் பற்றாக்குறை 3.5 சதவீகிதமாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. அதாவது அரசு நடப்பு நிதியாண்டில் தனது ஒட்டுமொத்த செலவுகளுக்காக 5.95 லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவிற்கு கடன் வாங்குகின்றார்கள். அந்த 5.95 லட்சம் கோடியில் 5.31 லட்சம் கோடி, அதாவது மொத்த கடனில் 90 சதவிகிதம் வட்டிக்கே பயன்படுத்தப்படுகிறது.

அடுத்து வருவாய் பற்றாக்குறை 2.6 சதவிகிதமாக உயர்ந்துள்ளது. 

இது சென்ற ஆண்டின் பட்ஜெட் மதிப்பீட்டை காட்டிலும் 37 சதவிகிதம் அதிகரித்துள்ளது. 

அதாவது, அரசு தனது அன்றாட செலவுகளை சந்திக்க 4.39 லட்சம் கோடி அளவிற்கு கடனை உயர்த்தியுள்ளது. 

இதன் விளைவாக GDP யில் 44.7 சதவிகிதம் என்று சென்ற பட்ஜெட்டில் மதிப்பீட்டு செய்யப்பட்ட ஒட்டு மொத்த கடன்களின் சுமை இந்த திருத்திய மதிப்பீட்டில் 50.1 சதவிகிதமாக உயர்ந்தள்ளது. இது அரசின் பொறுப்பற்ற நிதி மேலாண்மையினையே காட்டுகிறது.

இப்படி உயர்த்தப்பட்டுள்ள கடன் சுமை வட்டிச் சுமையை மேலும் தீவிரமாக உயர்த்துவதோடு ஒட்டு மொத்த பொருளாதாரத்தின் ஸ்திரத்தன்மை பல நிலைகளில் பாதித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இதனால் விலைவாசி உயரும் மற்றும் வட்டி விகிதம் உயரும். 

இவை ஏற்கனவே தனியார் முதலீட்டை மேலும் வீழ்ச்சியடையச் செய்து, இனிவரும் ஆண்டுகளில் இந்த பட்ஜெட் பொருளாதார மீட்புக்கு எந்த வாய்ப்புகளும் இல்லாத ஒரு சூழலை உருவாக்கியுள்ளது.

அரசியல்வாதிகளின் இது போன்ற நிதிப் பொறுப்பற்றத் தன்மையை கட்டுப்படுத்தவே 2003 ஆம் ஆண்டில் நிதி பொறுப்பு மற்றும் பட்ஜெட் மேலாண்மை சட்டம் இயற்றப்பட்டு நிதி மற்றும் வருவாய் பற்றாக்குறைக்கும் இலக்குகள் வகுக்கப்பட்டது.

இந்த அரசு அந்த இலக்குகளை தூக்கி எரிந்ததோடு அல்லாமல் வருவாய் நிதி பற்றாக்குறைக்கு இனி எந்த இலக்கும் தேவையில்லை என்றும் நிதி பற்றாக்குறைக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கு அவசியமில்லை என்றும் கூறி இந்த நிதி பொறுப்பு மற்றும் பட்ஜெட் மேலாண்மை சட்டத்தையே ஒன்றுமில்லாமல் செய்துவிட்டது.

இது இந்திய பொருளாதாரத்தை பாதிப்பதோடு அல்லாமல் நமது பொருளாதாரத்தின் மீது உள்நாட்டு வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் கொண்டுள்ள நம்பிக்கையை தகர்த்து பங்குச் சந்தையின் வீழ்ச்சிக்கும் காரணமாகியுள்ளது.

கடந்த 70 ஆண்டுகளாக பொருளாதார வளர்ச்சியின் பலன் அனைவரையும் சென்றடைய வேண்டும் என்பது ஒரு முக்கியமான கருவாக நமது அரசியல் பொருளாதார விவாதத்தில் அமைந்து வந்திருந்தது. 

இந்த நிலை மாறி பொருளாதார வளர்ச்சி மட்டுமே தலையாய நோக்கமாக கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் கருதப்பட்டு வந்து அதற்கும் வாய்ப்பில்லாத ஒரு சூழலை இந்த பட்ஜட் உறுதிபடுத்தியுள்ளது.

கல்வி, சுகாதாரம், விவசாயம் போன்ற துறைகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட 12-ஆவது ஐந்தாண்டு திட்ட செலவீடு கடுமையாக குறைக்கப்பட்டதோடு அல்லாமல் மத்திய அரசின் ஒட்டுமொத்த செலவே குறைக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த சூழலில் மனிதவளர்ச்சிக்கான துறைகளுக்கு வெறும் அறிவிப்புகள் மட்டுமே மிஞ்சியுள்ளது. உதாரணமாக விவசாயத்துறைக்கு 2017-2018 ல் அறிவிக்கப்பட்ட ஒதுக்கீடு ரூபாய் 56,992 கோடி திருத்திய மதிப்பீட்டில் ரூபாய் 56,589 கோடியாக குறைக்கப்பட்டுள்ளது.

 உண்மை நிலை வேறாக  இருக்க

ஒட்டு மொத்த பட்ஜெட்டின் அளவே 22.18 லட்சம் கோடி ரூபாய் என்பதை மறந்து பட்ஜெட்டில் விவசாயிகளுக்காக 14 லட்சம் கோடி ரூபாய் ஒதுக்கியுள்ளதாக பாஜக மோடி அரசுக்கு ஆதரவாக நடுநிலை(?)ஊடகங்களின் தலைப்புச் செய்திகள் ஏமாற்றுகின்றன .

 இது போன்றே மற்றும் பல அறிவிப்புகள் நகைப்புக்கு இடம் அளிக்கின்றன. 

வறுமை கோட்டிற்கு கீழே வாழ்பவர்களின் எண்ணிக்கையை கணக்கிடுவதையே இந்த அரசு நிறுத்திவிட்டது என்பதும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

 பேராசியர் க. ஜோதி சிவஞானம்,

(பொருளாதாரத்துறை சென்னை பல்கலைக் கழகம்)

ஆசைக்கு முடிவேது?

வெயில்கால மதிய நேரம்.

'முன்னனுமதி பெறாவிட்டால் தயவு செய்து அழைப்புமணியை அழுத்தவேண்டாம்' என்று அவரது கதவில் எழுதியிருந்தது. நான்கு மணிக்கு சந்திக்க நேரம் கொடுத்திருந்த்தால், 3.50 மணிக்கு சென்ற நான், பத்து நிமிடங்கள் காத்திருந்த பிறகே அழைப்புமணியை அழுத்திதேன்.

கதவைத் திறந்த குஷ்வந்த் சிங், "உங்களுக்கு 50 நிமிடங்கள் இருக்கிறது. கேள்வியை தொடங்கலாம்..." என்று சொன்னார்.

அவரது இருமுகங்களை உலகம் அறியும். குஷ்வந்த் சிங் என்றாலே மதுவும் மங்கையும் என்ற எண்ணமே மனதில் தோன்றும். அவரது மறுபுறமோ சிறந்த எழுத்தாளர், நகைச்சுவை உணர்வு மிக்கவர், வார்த்தை பிரயோகத்தில் வல்லவர், கண்ணியமானவர், எப்போதும் மகிழ்வுடன் இருப்பவர், ஆழமான சிந்தனையாளர் என்பதை காட்டும்.

இதே பண்புகளுடன் வேறுபல எழுத்தாளர்கள் இருந்தாலும், மற்றவர்களிடமிருந்து அவரை வேறுபடுத்திக் காட்டுவது அவரது 'தற்பகடிகளே'. ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ் பத்திரிகையில் பணியாற்றியபோது கசங்கிய உடைகளுடன், வெற்றிலையால் சிவந்த வாயுடன் ஓட்டை அம்பாசிடர் காரை தானே ஓட்டிக் கொண்டு வருவார்.

ஒருமுறை அவர் அலுவலகத்தில் இருந்து வீட்டிற்கு செல்ல காரில் அமர்ந்தார். அப்போது அமெரிக்க பெண்கள் இருவர் டாக்ஸி, டாக்ஸி என்றுகுரல் கொடுத்தவாறே காரின் கதவைத் திறந்துவிட்டு தாஜ் ஹோட்டலுக்கு போ என்று உத்தரவிட்டார்கள்.

பேசாமல் காரோட்டியாக செயல்பட்ட குஷ்வந்த் சிங் அதற்காக கவலை கொள்ளவில்லை. டாக்ஸிக்கான கட்டணத்தை வாங்கினாரா என்பதுதான் கேள்வி. இந்த சம்பவத்தை அவரே சொல்லக் கேட்டபோது சிரித்து சிரித்து வயிறே வலித்தது.

1998ஆம் ஆண்டிற்கான 'நேர்மையான மனிதர்' விருது குஷ்வந்த் சிங்கிற்கு வழங்கப்பட்டபோது, "நேர்மையானவன் என்று என்னை நானே சொல்லிக் கொள்ளமாட்டேன். மற்றவரின் பொருளை திருடக்கூடாது, பொய் பேசக்கூடாது என்ற நேர்மைக்கு அடிப்படையான இரண்டு பண்புகளும் என்னிடம் இல்லை. பேனா திருடும் குணம் எனக்கு உண்டு. அதிலுள்ள சுகமே தனி. என்னிடம் நிறைய பேனாக்கள் வைத்திருக்கிறேன்.''

''எந்தவொரு மாநாட்டிற்கு சென்றாலும் அனைவருக்கும் முன்பே சென்று, அங்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் ஃபோல்டர்களில் இருக்கும் பேனாக்களை எல்லாம் சுட்டுவிடுவேன். அடிக்கடி பொய் பேசுவேன், ஆனால் அது மற்றவர்களின் மனதை மகிழ வைக்கும் சிறுசிறு பொய்கள்தான். அதாவது நீங்கள் அழகாய் இருக்கிறீர்கள் என்பதுபோல" என்று சொல்லி என்னை பகடி செய்தார் குறும்புக்கார குஷ்வந்த் சிங்.

குஷ்வந்தின் நண்பரும், அவருடன் இணைந்து பல புத்தகங்களை எழுதியிருக்கும் ஹும்ரா குரைஷி இவ்வாறு சொல்வார், "மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர் குஷ்வந்த். உணவில் பருப்பு அல்லது காய் என்று எதாவது ஒன்று தான் இருக்கும். மதிய உணவு வெறும் சூப் மட்டும்தான். மொபைல் போனையோ, கணினியையோ அவர் பயன்படுத்தியதே இல்லை.''

லோதி கார்டனில் குஷ்வந்த் சிங்குடன் நடைபயிற்சி மேற்கொள்வது பற்றி சொல்கிறார் குரைஷி, ''சிறிது தூரம் நடந்தபிறகு, நீ நடந்துவிட்டு வா என்று சொல்லி அங்கிருக்கும் படிகளில் அமர்ந்துவிடுவார் குஷ்வந்த். திரும்பி வரும்போது அவரை சுற்றி சுமார் 40-50 பேர் அமர்ந்திருப்பார்கள், தனது பேச்சால் அனைவரையும் சிரிக்க வைத்துக் கொண்டிருப்பார்."

குஷ்வந்த் சிங்-கன்வல் மலிக் திருமணம்.

குஷ்வந்த் சிங்கின் வெளிப்படையான, புத்திசாலித்தனமான பேச்சுக்களில் பாலியல் மற்றும் ஸ்காட்ச் இடம் பெற்றிருக்கும். இயல்பாகவே மகிழ்ச்சியான அவர் தன்னை சுற்றி இருப்பவர்களையும் சிரிக்க வைத்து மகிழ்வார். எந்தவொரு சங்கடமான நிலைமையையும் நகைச்சுவையால் இயல்பாக்கிவிடுவார் குஷ்வந்த்.

குஷ்வந்த் சிங்கின் மகனும், பிரபல எழுத்தாளருமான ராஹுல் சிங் தந்தையின் நினைவுகளை பகிர்ந்துக் கொள்கிறார். "காலை நான்கு மணிக்கே எழுந்து, தேநீரை தானே தயாரித்துக் கொள்வார். தூர்தர்ஷன் தொலைகாட்சியில் ஒளிபரப்பாகும் குருத்வாரா பக்தி பாடல்களை கேட்பார். பிறகு தினசரி வேலைகளை தொடங்குவார். சரியாக 12 மணிக்கு மதிய உணவு சாப்பிட்ட பிறகு ஒன்று-ஒன்றரை மணி நேரம் உறங்குவார்.''

குஷ்வந்தின் மாலைப்பொழுதுகளில் மது விருந்து பற்றி சொல்கிறார் நண்பர் ஸ்வராஜ் பால், ''அவருடன் மது அருந்த விரும்புபவர்கள் ஏழு மணிக்கு வந்துவிடவேண்டும். அதுவும் முன்னனுமதி பெறாமல் வருபவர்களை பார்க்கவே மாட்டார். அதேபோல் குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு முன்னதாக சென்றுவிட்டால் வாசலிலேயே காத்திருப்பார்கள். யாராயிருந்தாலும் சரி எட்டு மணிக்கு கிளம்பச் சொல்லிவிடுவார். இரவு உணவுக்கு பிறகு சரியாக ஒன்பது மணிக்கு படுக்கைக்கு சென்றுவிடுவார்."

குஷ்வந்த் சிங்கின் மற்றொரு நண்பர் காம்னா பிரசாத் இவ்வாறு சொல்கிறார், "என் வீட்டுக்கு விருந்துக்கு வர ஒத்துக்கொண்டபோது பருப்பு, ஒரேயொரு காய்கறி, சப்பாத்தி தவிர வேறு எதுவும் சமைக்கவேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டார். எட்டு மணிக்கு இரவு உணவு உண்ணும் அவரது பழக்கம், `பஞ்சாப் கேசரி` பத்திரிகை ஆசிரியருடனான விருந்தின்போது ஒரேயொரு முறைதான் மாறியிருக்கிறது.

காம்னா மற்றொரு சுவராசியமான சம்பவத்தை பகிர்ந்துக் கொள்கிறார். "அப்போதைய குடியரசுத் தலைவர் கியானி ஜெயில் சிங், குஷ்வந்த் சிங்கின் வீட்டிற்கு இரவு விருந்திற்கு வந்திருந்தார். இரவு எட்டு மணியானதும், குஷ்வந்த் சிங்கின் மனைவி கன்வல் ஜெயில் சிங்கிடம் 'உங்களுக்கான நேரம் முடிந்துவிட்ட்து கியானி ஜி' என்று சொன்னார்."

இல்லஸ்ட்ரேடட் வீக்லி பத்திரிகையில் எம்.ஜே அக்பருக்கு இடமளித்தவர் குஷ்வந்த் சிங். அவர் குஷ்வந்த் பற்றி இவ்வாறு சொல்கிறார், "உடலில் டீஷர்டும், முகத்தில் புன்னகையும்தான் குஷ்வந்த் சிங்கின் அடையாளம். அதிர்ச்சியான தகவல்களையும் அவருடைய நகைச்சுவை சொல்லாடலால், சொல்லும் விதத்தால் இயல்பானதாக்கிவிடும் திறமை கொண்டவர் குஷ்வந்த் ஜி.''

''அந்த காலத்தில் டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவில் பயிற்சி மாணவர்களுக்கு குழுமத்தின் பல்வேறு பத்திரிகைகளுக்கும் அனுப்புவார்கள். எனக்கு இல்லஸ்ட்ரேட் வீக்லி ஒதுக்கப்படவில்லை. ஆனால் விதிகளை மாற்றி, என்னையும் ரமேஷையும் மாற்றி இல்லஸ்ட்ரேட் வீக்லிக்கு அழைத்துக்கொண்டார் குஷ்வந்த் சிங். அங்கிருந்துதான் என்னுடைய பத்திரிகைப்பயணம் தொடங்கியது" என்று நினைவுகூர்கிறார் எம்.ஜே அக்பர்.

குஷ்வந்தின் நினைவுகளை பகிர்ந்துகொள்ளும் எம்.ஜே. அக்பர், "லண்டன் அல்லது கேம்பிரிட்ஜில் படிக்காதவர்கள் டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவில் நுழையவே முடியாத காலகட்டம் அது. அந்த சமயத்தில் டீ-ஷர்ட் அணிந்துக் கொண்டு கொலாபாவில் இருந்து நடந்து வருவார் குஷ்வந்த் சிங். அவர் ஆசிரியராக இருந்தபோதுகூட சட்டை அணிந்ததே இல்லை என்று நினைக்கிறேன்".

குஷ்வந்தின் மற்றொரு நண்பர் ஜிக்ஸ் கால்ரா சொல்கிறார், "சுருங்க எழுதி சிறந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் கலைஞர் குஷ்வந்த் சிங். 'ஒரு சொல்லில் எட்டு எழுத்துக்களை மட்டுமே பயன்படுத்து, எட்டு வார்த்தைகளுக்கும் அதிகமான பெரிய வாக்கியத்தை எழுதாதே, ஒரு பத்தியில் எட்டு வாக்கியங்களுக்கு மேல் பயன்படுத்தாதே' என்பதே எழுதுபவர்களுக்கு அவர் சொல்லும் குறிப்பு."

ஹும்ரா குரைஷி சொல்கிறார், "நான் குஷ்வந்த் சிங்குக்கு எந்தவிதத்திலும் சமமானவள் இல்லை. நான் மது அருந்தாதவள், அவரைப் போல அனைவருடனும் இயல்பாக பழகத் தெரியாது, ஆனால் அவருக்கு என்மீது தனி அக்கறை உண்டு".

"டெல்லியில் இருந்து குருகிராமத்திற்கு வீடு மாறிய பிறகு அவரை பார்க்க வாரம் ஒருமுறையாவது செல்லாவிட்டால், உடல்நிலை நன்றாக இருக்கிறதா என்று கேட்டு தொலைபேசி அழைப்பு வந்துவிடும்" என்று சொல்கிறார் குரைஷி.

"என் வீட்டில் வேலையாளோ, சமையல் செய்யவோ யாரும் இல்லை என்பதால் அவர் வீட்டுக்கு செல்லும்போது எனக்கு அடுத்த வேளைக்கான உணவை கட்டிக் கொடுக்கச் சொல்வார். அவரிடம் தயக்கமில்லாமல் எந்த விஷயத்தைப் பற்றி வேண்டுமானாலும் பேசலாம்" என்று குஷ்வந்தின் அக்கறையைப் பற்றி பகர்கிறார் குரைஷி.

குஷ்வந்த் சிங் தன்னை எவ்வளவுதான் நவீனமானவராக காட்டிக் கொள்ள முயற்சித்தாலும் அவர் அடிப்படையில் பழமைவாதியே என்று சொல்கிறார் அவரது மகன் ராஹுல் சிங்.

"எங்கள் வீட்டு மாடியில் ஒரு அழகான பெண் வசித்தார். ஆஃப்கன் தூதர் ஒருவரின் பெண்ணான அவருக்கும் எனக்கும் இடையில் ஒருவிதமான ஈர்ப்பு இருந்தது. அவரது பெற்றோர் வெளியே சென்றிருந்தால் எனக்கு போன் செய்வார், நான் அவர் வீட்டிற்கு செல்வேன். என் வீட்டுக்கும் அவ்வப்போது வருவார் அந்த பெண். அவள் அப்பாவுக்கு தெரிந்தால் உன் தோலை உரித்து உப்புக்கண்டம் போட்டுவிடுவார் என்று என்னை திட்டுவார் அப்பா" என்கிறார் ராஹுல்.

"கடவுள் மீது நம்பிக்கை இல்லாதவர் என்றாலும்கூட சீக்கியர் என்பதில் பெருமை கொள்வார். நான் முடியை வெட்டிக் கொண்டதும் சீறினார் என்றாலும் எந்தவிதமான சடங்கு சம்பிரதாயங்களிலும் அப்பாவுக்கு நம்பிக்கை கிடையாது" என்கிறார் ராஹுல் சிங்.

மகிழ்ச்சியான ஆளுமையைக் கொண்ட குஷ்வந்த் சிங் பல பரிமாணங்களை கொண்டவர். உருது கவிஞர், வரலாறு மற்றும் இயற்கையில் ஆர்வம் கொண்டவர், தனது இருப்பால் மற்றவர்களை மகிழ வைப்பவர். பெருங்கூட்டத்தின் மத்தியில் இருந்தாலும் அவரது அசாதரணமான ஆளுமை, தனியாக பிரித்து காட்டும்.

தனது வாழ்வின் இறுதிவரை இளமையான இதயத்துடன் வாழ்ந்தவர் குஷ்வந்த் சிங். அவருக்கு 90 வயதானபோது, அவரிடம் கண்ட நேர்காணலின் போது, நிறைவேறாத விருப்பம் ஏதாவது இருக்கிறதா என்று கேட்டேன்.

குஷ்வந்த் சிங்கின் பதில் இதுதான், "ஆசைக்கு முடிவேது? இதயத்தில் இளமை ஊஞ்சலாடினாலும், மனதில் விருப்பங்கள் ஊடாடினாலும் உடலோ ஊன்றுகோல் தேடுகிறது. இறுதி மூச்சு வரையில் இறக்காது ஆசைகள். 

மனதின் ஆசைகள் நிராசைகளாகும் என்பதை அறிவேன்."

தமிழோசை 

ஒன்­றரை லட்­சம் கோடிகள் தனி­யா­ருக்கு தாரை வார்க்கத் தயார் !

தொடரும் மோடியின் முதலாளிகள் விசுவாசமும்.

தொழிலாளர் விரோதமும் 

தொழி­லா­ளர்­க­ளி­டம் இருந்து பிடித்­தம் செய்­யப்­பட்ட பி.எப், இ.எஸ்.ஐ., தனி­யா­ருக்கு தாரை வார்க்­கப் போவ­தாக பரி­சீ­லித்து வரு­கி­றது.

மத்­தி­யில் மோடி தலை­மை­யில் ஆட்சி அமைந்த நாளில் இருந்து கார்ப்­ரேட் நிறு­வ­னங்­க­ளுக்கு ஆத­ர­வா­கத்­தான் செயல்­பட்டு வரு­கி­றார்.

 மிக முக்­கிய திட்­டங்­க­ளில் எல்­லாம் அன்­னிய முத­லீடு, தனி­யார் ஆதிக்­கம் என்று புகுத்தி கொண்­டி­ருப்­ப­தாக எதிர்­கட்­சி­கள் சார்­பில் தொடர்ந்து குற்­றம்­சாட்­டப்­பட்டு வரு­கி­றது. 

பொதுத்­துறை நிறு­வ­னங்­க­ளில் தனி­யார் முத­லீ­டு­களை ஊக்­கப்­ப­டுத்தி படிப்­ப­டி­யாக அந்த துறை படிப்­ப­டி­யாக தனி­யா­ருக்கு தாரை வார்க்­கும் செயல்­க­ளில் தான் மத்­திய அரசு முனைப்பு காட்டி கொண்­டி­ருப்­ப­தாக கூறப்­ப­டு­கி­றது.  

மத்­திய அரசு தற்­போது ஒட்டு மொத்த தொழி­லா­ளர்­க­ளை­யும் அதிர்ச்­சி­யூட்­டும் வகை­யில் புதிய நட­வ­டிக்­கையை மேற்­கொண்டு வரு­வ­தாக தொழி­லா­ளர் துறை அதி­கா­ரி­கள் தரப்­பில்   கூறப்­பட்டு வரு­கி­றது. 

நாடு முழு­வ­தும் கோடிக்­க­ணக்­கா­னோர் பல்­வேறு தனி­யார் நிறு­வ­னங்­க­ளில் பணி புரிந்து வரு­கின்­ற­னர். இந்த தொழி­லா­ளர்­கள் இ.எஸ்.ஐ., மற்­றும் பி.எப்., திட்­டத்­தின் கீழ் கொண்டு வரப்­பட்டு பணி­யாற்றி வரு­கின்­ற­னர்.

பி.எப்., இ.எஸ்.ஐ., திட்­டம் என்­பது தொழி­லா­ளர்­க­ளின் பாது­காப்­புக்கு உகுந்த திட்­ட­மா­கும். பி.எப்., திட்­டத்­தில் தொழி­லா­ள­ரி­டம் இருந்து குறிப்­பிட்ட தொகை பிடிக்­கப்­பட்டு அந்த அள­விற்­கு­ரிய தொகை நிர்­வா­கம் சார்­பில் போடப்­ப­டும். 

கடை­சி­யில் தொழி­லாளி ஓய்வு பெறும் காலத்­தில் ஒரு பெருந்­தொகை அதில் இருந்து கிடைக்­கும். இதற்கு அரசு ஆண்­டுக்கு ஆண்டு வட்டி நிர்­ண­யம் செய்து அளித்து வரு­கி­றது. இடை­யில் குடும்­பத்­தில் ஏதா­வது திரு­மண செலவு உள்­ளிட்ட செல­வு­க­ளுக்­கும் இந்த தொகையை பெற்று கொள்­ள­லாம். 

மொத்த பணத்­தில் ௭௫ சத­வீ­தத்தை நமது தேவைக்கு எடுத்து கொள்­ளும் வச­தி­யும் இருக்­கி­றது.

இ.எஸ்.ஐ., திட்­டத்­தில் தொழி­லா­ளர் சம்­ப­ளத்­தில் குறிப்பிட்ட தொகை பிடித்­தம் செய்­யப்­ப­டு­கி­றது. அவர்­க­ளுக்கு மருத்­துவ உதவி, பெரிய, பெரிய மருத்­துவ சிகிச்­சை­கள், உடல் நல குறைவு என்­றால் இ.எஸ்.ஐ., மூலம் பணி செய்­யும்  நிர்­வா­கம் கொடுக்­கும் அதே சம்­ப­ளத்தை விடு­மு­றை­யில் இருந்­தா­லும் வழங்­கு­தல் போன்­ற­வற்றை இல­வ­ச­மாக இ.எஸ்.ஐ., நிர்­வா­கம் செய்து வரு­கி­றது. 

இத­னால் பி.எப்., மற்­றும் இ.எஸ்.ஐ., தொழி­லா­ளர்­க­ளுக்கு மிக­வும் பாது­காப்­பினை அளித்து வரு­வ­தால் அனைத்து தொழி­லா­ளர்­க­ளும் இந்த திட்­டங்­க­ளுக்கு நல்ல வர­வேற்பை அளித்து வந்­த­னர்.

நாடு முழு­வ­தும் பல கோடி தொழி­லா­ளர்­க­ளி­டம் இருந்து பிடித்­தம் செய்­யப்­பட்­டுள்ள பி.எப்  இ.எஸ்.ஐ.,   திட்­டங்­க­ளின் மூலம் உள்ள ஒன்­றரை லட்­சம் கோடி ரூபாய் மத்­திய அர­சி­டம் உள்­ளது.

இப்­போ­தைய நிலை­யில் இந்த பணம் தான் மத்­திய அர­சுக்கு கண்ணை உறுத்தி கொண்­டி­ருப்­ப­தாக பி.எப் மற்­றும் இ.எஸ்.ஐ., அதி­கா­ரி­கள் தரப்­பில் கூறப்­ப­டு­கி­றது. இது குறித்து அந்த அதி­கா­ரி­கள் கூறிய தக­வல் பெரும் அதிர்ச்­சியை ஏற்­ப­டுத்­தும் அள­விற்கு இருக்­கி­றது. 

இது குறித்து அந்த அதி­கா­ரி­கள் கூறி­ய­தா­வது;

நாடு முழு­வ­தும் தனி­யார் நிறு­வ­னங்­க­ளில் பணி­யாற்றி வரும் தொழி­லா­ளர்­க­ளி­டம் பி.எப் மற்­றும் இ.எஸ்.ஐ., மூலம் பிடித்­தம் செய்­யப்­பட்ட பணம் சுமார் ஒன்­றரை லட்­சம் கோடி மத்­திய அர­சி­டம் இருக்­கி­றது. இந்த பணத்­தில் எப்­ப­டி­யா­வது தனி­யார் நிறு­வ­னங்­களை உள்ளே அனு­ம­திக்க மத்­திய அரசு முயற்­சித்து வரு­கி­றது.

 தொழி­லா­ளர்­க­ளின் ஒன்­றரை லட்­சம் கோடி பணத்­திற்கு வேட்டு வைப்­ப­தற்­காக அமைப்பு சாரா தொழி­லா­ளர்­க­ளுக்கு சமூக பாது­காப்பு வழங்­கும் வகை­யில் புதிய முறையை கொண்­டு­வ­ரு­வ­தாக மோடி அரசு புதிய யுத்­தியை கையாண்டு வரு­கி­றது. தற்­போது தனித்­தனி நிறு­வ­ன­மாக செயல்­பட்டு வரும் பி.எப்., இ.எஸ்.ஐ., நிறு­வ­னத்தை ஒருங்­கி­ணைக்­கி­றது.

இவ்­வாறு ஒருங்­கி­ணைப்­புக்கு பிறகு புதி­யதாக லேபர் கோர்ட் அமைக்­கி­றது. இவ்­வாறு அமை­யும் போது தொழி­லா­ளர் துறை­யை­யும், தொழி­லக பாது­காப்பு துறை­யை­யும் ஒன்­றாக்கி விடு­கி­றது. 

புதிய லேபர் கோர்ட்­டில் மத்­திய அரசு அதி­கா­ரி­கள் தவிர தனி­யார்­க­ளை­யும் உறுப்­பி­னர்­க­ளாக அதில் சேர்க்­கி­றது. அதன் மூலம் தனி­யார் ஆதிக்­கத்தை லேபர் கோர்­டில் மத்­திய அரசு உரு­வாக்க திட்­ட­மிட்­டி­ருக்­கி­றது.

இவ்­வாறு ரெடி செய்த பின்­னர் தொழி­லா­ளர்­க­ளி­டம் இருந்து பிடித்­தம் செய்­யப்­பட்ட தொகையை இந்த கோர்­டில் பெரும்­பான்­மை­யி­னர் தெரி­விக்­கும் முடி­வு­க­ளின் படி ஒன்­றரை லட்­சம் கோடி பணத்தை தனி­யார்    கார்ப்­ரேட் நிறு­வ­னங்­க­ளுக்கு வாரி வழங்க திட்­ட­மிட்­டுள்­ள­னர். 

இதன் மூலம் பெரும் நிறு­வ­னங்­கள் இந்த பணத்தை பெற்று விட்டு இறு­தி­யில் அந்த பணத்தை கட்ட முடி­ய­வில்லை என்று கூறி ‘ ஆட்­டையை’ போட்டு விடு­வர். 

கடை­சி­யில் மல்­லையா போல் அவர்­கள் பறந்து விடு­வர். 

கடை­சி­யில் கஷ்­டப்­பட்டு தனது எதிர்­கா­லத்­திற்­கா­க­வும், குழந்தை திரு­ம­ணம் உள்­ளிட்­டவை நடத்­து­வ­தற்கு சேமித்த பணம் மறைந்­து­வி­டும். 

மத்­திய அரசு டாட்டா காட்டி விடும்.    கடை­சி­யில் தொழி­லா­ளர்­கள் பணம் தான் பாழாய் போகும் நிலைக்கு வந்­து­வி­டும். 

இதற்­காக மத்­திய அரசு துடித்து கொண்­டி­ருப்­ப­தா­க­வும் அதி­கா­ரி­கள் தரப்­பில் அதிர்ச்சி தக­வல் கூறப்­ப­டு­கி­றது.

ஒன்­றரை லட்­சம் கோடியை தனி­யா­ருக்கு தாரை வார்க்க தய­ராகி அதற்­கான பணி­களை வேகப்­ப­டுத்தி கொண்­டி­ருக்­கி­றது என்ற அதிர்ச்சி தக­வலை அதி­கா­ரி­கள் கூ­று­கின்­ற­னர்.

நீரின்றி உலகும் தொழிலாளரின்றி பாஜகவுக்கு கர்ப்பரேட்கள் நிதியும் அமையாது .

அதற்காகவாது தொழிலார் நலன் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.

பலி வாங்கும் எம்.ஆர்.ஐ

எப்படி பலி வாங்குகிறது  ஸ்கேன் எந்திரம்?

மருத்துவமனை லேப்களில் பயன்படுத்தப்படும் பல வகை ஸ்கேன் மெஷின்களில் முக்கியமானது எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கேன் மெஷின். 

இதன் மூலம் உடலின் எந்த பாகத்தையும் நுணுக்கமாக ஆராயலாம். ஆனால், கொஞ்சம் ஆபத்தானதும்கூட. 

கவனக்குறைவாக இருந்தால் நம்மை உள்ளிழுத்து, உயிரையே எடுத்துவிடும். 

எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கேன் மெஷினில், அதன் திறன், விலைக்கு ஏற்ப பல வகைகள் உள்ளன. `டெஸ்லா’ (Tesla) என்பது ஸ்கேன் மெஷினின் திறனைக் குறிக்கும் அறிவியல் சொல். 

0.5 டெஸ்லா முதல் 3 டெஸ்லா திறனுடைய ஸ்கேன் மெஷின்கள் மருத்துவமனைகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. 

பூமியின் காந்தப்புலம் 0.5 காஸ் (gauss). 

ஒரு டெஸ்லா என்பது 10,000 காஸ். 

அப்படியானால், 0.5 டெஸ்லா என்பது 5,000 காஸ். 3 டெஸ்லா என்றால் 30,000 காஸ். இதிலிருந்து எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கேன் காந்த ஈர்ப்பு சக்தியை நாம் புரிந்துகொள்ளலாம்.

எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கேன் மெஷின்கள் டைட்டானியம், பிரத்யேக ஸ்டெயின்லெஸ் ஸ்டீல்களைத் தவிர மற்ற அனைத்து உலோகங்களையும் ஈர்க்கக்கூடியவை. 

ஸ்கேன் அறைக்குள் பிரத்யேக ஸ்டெயின்லெஸ் ஸ்டீலால் தயாரிக்கப்பட்ட படுக்கை (MRI compatible Strecher) மற்றும் ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டர்களையே பயன்படுத்த வேண்டும். மும்பையில் இளைஞர் உயிரிழந்த சம்பவம், மருத்துவமனைஊழியர்களின் அலட்சியத்தாலேயே நடந்திருக்கிறது. 

மும்பை நாயர் மருத்துவமனையில் ராஜேஷ் மாருதி என்ற 32 வயது இளைஞருடைய  உறவினர் ஒருவரைச் சேர்த்திருந்தார்கள். 

உறவினர் எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கேன் செய்வதற்காக அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தார். தனது உறவினரின் ஸ்கேன் பயன்பாட்டுக்காக ஒரு ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டருடன் ஸ்கேன் செய்யும் அறைக்குள் நுழைந்திருக்கிறார் ராஜேஷ். அப்போது எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கேன் மெஷின் இயங்கிக்கொண்டிருந்ததை அவர் கவனிக்கவில்லை. 

ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டர் இரும்பாலானது என்பதால், ஸ்கேன் மெஷின் அதிவேகமாக அதை ஈர்த்திருக்கிறது. சிலிண்டரில் இருந்து நீர்ம நிலை ஆக்ஸிஜனும் அதே நேரத்தில் வெளியாகியிருக்கிறது. 

அதை சுவாசித்த ராஜேஷ், சம்பவ இடத்திலேயே உயிரிழந்தார். 

அமெரிக்காவில் 2001-ம் ஆண்டு, 6 வயது சிறுவனை ஸ்கேன் செய்வதற்காக அழைத்துச் சென்றபோது, மெஷினின் காந்தப்புலத்தால் ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டர் அதிவேகமாக ஈர்க்கப்பட்டது. 

சிலிண்டர் சிறுவனின் தலையில் மோதியதால், தலை நசுங்கி சம்பவ இடத்திலேயே உயிரிழந்தான். 

இதேபோல இன்னொரு சம்பவம்... டெல்லியிலிருக்கும் மருத்துவமனையில் வேலை செய்பவர் ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டருக்கும் எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கேன் மெஷினுக்கும் நடுவில் மாட்டிக்கொண்டதில், அவரின் உள்ளுறுப்புகள் செயலிழந்தன. 

இதுபோன்ற சம்பவம் தமிழகத்தில் இதுவரை நடந்ததில்லை.

 ராஜீவ்காந்தி பொது மருத்துவமனையில்இதற்காகவே பல அடுக்குப் பரிசோதனைகளும், பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளையும் செய்திருக்கிறோம். 

நோயாளிகளையும், உடன் வருபவர்களையும் மெட்டல் டிடெக்டர் கருவி மூலம் பரிசோதித்த பின்னரே, ஸ்கேன் அறைக்குள் அனுமதிக்கிறோம். 

ஸ்கேன் மெஷின் இருக்கும் அறையின் சுவர்கள், காந்தப்புலம் வெளியே செல்ல அனுமதிக்காத பொருள்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்டிருக்கிறது. இதுபோன்ற சம்பவங்களைத் தடுக்க, மருத்துவமனை ஊழியர்களுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் தேவையான விழிப்புஉணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும் .

ஸ்கேன் அறைக்குள் நாம் அன்றாடம் பயன்படுத்தும் பல பொருள்களைக் கொண்டு செல்லக் கூடாது. 

கைக்கடிகாரம், மோதிரம், சாவி கொத்துகள், ஹெட்போன்கள், சில்லறைக் காசுகள், மருத்துவர்கள் பயன்படுத்தும் ஸ்டெதஸ்கோப் உள்ளிட்ட எந்த உலோகப் பொருள்களையும் எடுத்துச் செல்லக் கூடாது. 

குறிப்பாக வங்கி டெபிட், கிரெடிட் கார்டுகளை எடுத்துச் சென்றால், அவை செயலிழந்துவிடும். ஸ்கேன் அறைக்கான வழிகாட்டுதல்களை முறையாகப் பின்பற்றினால்  அசம்பாவிதங்களை தவிர்க்கலாம்.

பொதுவாக எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கேன் மெஷின் இருக்கும் அறைக்குள் உலோகப் பொருள்களைக் கொண்டு செல்லக் கூடாது. இதிலுள்ள மிக அதிகமான காந்தப்புலம், உலோகங்களை ஈர்த்துக்கொள்ளும். 

இதனால் பல விபத்துகள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. 

இதுபோன்ற விபத்துகள் பெரும்பாலும் ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டரை ஸ்கேன் அறைக்கு எடுத்துச் சென்றதாலேயே நிகழ்ந்திருக்கின்றன. சமீபத்தில் மும்பையில் நிகழ்ந்த விபத்தும் இது போன்றதுதான்.

பா.ஜ கா (பாரதீய ஜனதா கார்ப்பரேட்)

 2017ம் ஆண்டு எந்தெந்தக் கட்சிகளுக்கு எந்தெந்த கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக எவ்வளவு நிதி கொடுத்திருக்கின்றன என்பது தொடர்பான ஆய்வறிக்கையை ஜனநாயக மாற்றத்திற்கான கூட்டமைப்பு என்கிற அமைப்பு வெளியிட்டுள்ளது.

இதில், பாஜக தொடர்ந்து 4வது ஆண்டாக பாஜக முதலிடம் வகிக்கிறது. 
அதிலும், கடந்த 2016-17 வரையிலான நிதி ஆண்டில் கார்ப்பரேட்டுகளிடம் நிதிபெறுவதில் பாஜக அசைக்க முடியாத உச்சத்தில் இருப்பது தெரியவந்துள்ளது. 

கார்ப்பரேட் தேர்தல் அறக்கட்டளைகள் மூலமாக 2016-17 நிதியாண்டில் மொத்தம் 325.27 கோடி நாடுமுழுவதும் உள்ள பல்வேறு கட்சிகளுக்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.
 இதில், 89% நிதி, அதாவது சுமார் 290.22 கோடி ரூபாய் பாஜகவுக்கு மட்டுமே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது ஜனநாயக மாற்றத்திற்கான கூட்டமைப்பின் ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது.

இந்த நிதியில் மிகப்பெரும் பங்கு இரண்டு நிறுவனங்கள் மட்டுமே கொடுத்துள்ளன. அவை அம்பானி,அதானி என்பது தெரிந்ததே.

இவை,  தேர்தல் நிதிவழங்கும் அறக்கட்டளைகளுக்கான மையத்தில் பதிவுசெய்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 
இந்த மையத்தில் ஏர்டெல், டி.எல்.எப், யு.பி.எல். லிமிட்டெட், ஜே.எஸ்.டபிள்யூ லிட், பிரமல் எண்டர்பிரைசைஸ், ஜனதா நிர்வாசக் அறக்கட்டளை கிராசிம் சிமெண்ட்ஸ் உள்ளிட்ட 21 மிக முக்கியமான கார்ப்பரேட்டுகள் பதிவு செய்திருக்கின்றன.

இந்த மையத்திற்கு 2016-17 ஆண்டில் சுமார் 283.72 கோடி நிதிவந்துள்ளது. இந்த நிதியில், 16.5 கோடி காங்கிரஸுக்கும், ரூ.9 கோடி சிரோமணி அகாலிதளத்துக்கும், ரூ.6.5 கோடி சமாஜ்வாடி கட்சிக்கும், ரூ.1 கோடி ஆம் ஆத்மிக்கும், மீதமுள்ள தொகை திரிணாமூல் காங்கிரஸ், ராஷ்ட்ரிய ஜனதா தளம் போன்ற கட்சிகளுக்கும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. 

மீதமுள்ள பெருந்தொகை அனைத்தும் கார்ப்பரேட்டுகள் சார்பாக பாஜகவுக்கு வழங்கப்பட்டிருப்பதாக அந்த ஆய்வறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 

மேலும், கடந்த 2014ம் ஆண்டு பாஜக ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு, கார்ப்பரேட்டுக்கள் கட்சிகளுக்கு கொடுக்கும் நிதியின் மொத்த அளவு கணிசமாக கூடியுள்ளதாகவும் ஆய்வில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

2013-14ம் ஆண்டில் ரூ.85.37 கோடியாகவும், 
2014-15 ரூ.177.50 கோடியாகவும், 
2015-16 ஆண்டில் ரூ.49.50 கோடியாகவும் இருந்த நிதியின் அளவு
 இந்த ஆண்டு 325.27 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது.

இதற்கு போயா இத்தனை கலவரம்

பத்மாவதி என்றிருந்தது பத்­மா­வத் என்ற படம் இந்தியாவின் வட மாநிலங்களை கலக்கி வருகிறது.அதனால் அங்கு கலவரம்.

மூன்று மாநிலங்களில் படத்தை பார்க்காமலேயே கலவரம்.படம் தற்போது வெளியாகி விட்டது.ஆனால் கலவரம் செய்யும் வீரர்கள் இன்னும்பட்டத்த்தைப் பார்க்காமலேயே கலவரத்தில் மும்முரமாக உள்ளனர்.

பத்மாவத் படத்­தில் இப்படி அடித்துக் கொள்ளும்படி அப்­படி என்ன தான் இருக்­கி­றது.

இயக்­கு­னர் சஞ்­சய் லீலா பன்­சாலி, பிர­மாண்ட திரை­யில், காட்சி வடி­வில், பிர­மிப்பை ஏற்­ப­டுத்தி இருக்­கி­றார். 3டி-யில் பார்க்­கும் போது பிர­மிப்பு இன்­னும் அதி­கம் வெளிப்­ப­டு­கி­றது. பெரும்­பா­லான காட்­சி­கள் இருட்­டி­லேயே நடப்­ப­தால், அவை மங்­க­லா­கவே தெரி­கின்­றன. 

கண்­களை அதி­க­மாக விரித்து, வலிக்க, வலிக்க பார்க்க வேண்டி உள்­ளது.  ராஜ­புத்­திர வம்­சத்தை பெரு­மைப்­ப­டுத்தி இருக்­கி­றது படம். படத்­தின் டைட்­டில் கார்­டி­லேயே மாலிக் முகம்­மது ஜெய்­சி­யின் கவி­தையை மையப்­ப­டுத்தி படம் எடுக்­கப்­பட்­டுள்­ள­தா­கச் சொல்­கி­றார்­கள்.

சிங்­கள தேசத்­தி­லி­ருந்து முத்­துக்­களை எடுத்து வரு­வ­தற்­கா­கச் சென்ற மேவார் மன்­னன் ராவல் ரத்­தன் சிங் (ஷாகித் கபூர்), அங்கு சிங்­கள நாட்டு இள­வ­ரசி பத்­மா­வ­தி­யின் (தீபிகா படு­கோனே) அழ­கில் மயங்­கு­கி­றான். 

பத்­மா­வ­தி­யும் ராவல் ரத்­தன் மீது காதல் கொள்ள, இரு­வ­ருக்­கும் திரு­ம­ணம் நடக்­கி­றது. மன்­ன­னும், அர­சி­யும் நெருக்­க­மாக இருந்­ததை, திருட்­டுத் தன­மா­கப் பார்த்­தால், அர­சி­யின் வேண்­டு­கோள்­படி நாடு கடத்­தப்­ப­டு­கி­றான் மேவார் நாட்டு ராஜ­குரு,

அந்த நேரத்­தில், மாம­னார் டில்லி சுல்­தா­னைக் கொன்று அரி­ய­ணை­யைக் கைப்­பற்­றிய அலா­வுதீன் கில்­ஜி­யி­டம் (ரண்­வீர் சிங்) சென்று பத்­மா­வ­தி­யின் அழ­கைப் பற்­றிக் கூறு­கி­றார் ராஜ­குரு. பெண்­கள் மீது அதிக மோகம் கொண்ட அலா­வு­தீன் பத்­மா­வ­தி­யைப் பார்த்தே ஆக வேண்­டும் என்ற ஆசை­யில் மேவார் மீது போர் தொடுக்­கக் கிளம்­பு­கி­றான்.

ஆறு மாதம் காத்­தி­ருந்­தும் ராஜ­புத்­திர வீரர்­க­ளின் எதிர்ப்­பால் வெற்றி பெற முடி­யா­மல், சமா­தா­னம் செல்­கி­றான் அலா­வு­தீன். அப்­போது ராஜ­புத்­திர அர­சுக்கு விருந்­தி­ன­ராக வர­வேண்­டும் என்ற விண்­ணப்­பத்­தை­யும் வைக்­கி­றான். அதை ஏற்­றுக் கொண்ட மன்­னன் ராவல் ரத்­தன் சிங், அலா­வு­தீ­னுக்கு விருந்­த­ளிக்­கி­றான். அப்­போது, திடீ­ரென அரசி பத்­மா­வ­தி­யைப் பார்க்க வேண்­டும் என்­கி­றான்.

சில விவா­தங்­க­ளுக்­குப் பின் பத்­மா­வதி சில கணங்­கள் மட்­டுமே காட்­டப்­ப­டு­கி­றாள். பத்­மா­வ­தியை முழு­மை­யா­கப் பார்க்க வேண்­டும் என நினைக்­கும் அலா­வு­தீன், சதி செய்து ராவல் ரத்­தன் சிங்­கைக் கைது செய்து தில்­லிக்கு அழைத்­துச் செல்­கி­றான்.

கண­வனை மீட்க பத்­மா­வதி, அலா­வு­தீன் வழி­யி­லேயே சதி செய்து கண­வனை மீட்டு வந்து விடு­கி­றாள். கோப­ம­டை­யும் அலா­வு­தீன் மீண்­டும், மேவார் மீது போர் தொடுக்­கி­றான். இதன் பின் என்ன நடக்­கி­றது என்­பது தான் படத்­தின் மீதிக் கதை.

ஷாகித் கபூர், தீபிகா படு­கோனே, ரண்­வீர் சிங் என மூவ­ருமே அவ­ர­வர் கதா­பாத்­தி­ரங்­க­ளில் பொருந்­திப் போகி­றார்­கள். அதி­லும் ஷாகித், தீபிகா இடை­யி­லான காதல் காட்­சி­கள், வீரம் செறிந்த கதை­யில் காத­லை­யும் கண்­ணி­ய­மாக இணைத்­தி­ருக்­கின்­றன. நிமிர்ந்த தோற்­றம், நேர் பார்வை, கம்­பீ­ர­மான பேச்சு என ஷாகித் கபூ­ரின் நடிப்­பில் இந்­தப் படம் அவ­ருக்கு பெரிய முத்­தி­ரை­யைப் பதிக்­கும்.

தீபிகா படு­கோ­னே­வின் அழ­கைப் பற்றி என்ன சொல்­வது, சாந்­த­மான அழகு, அதே சம­யம் எப்­போது வீர­மும், கம்­பீ­ர­மும் வெளிப்­பட வேண்­டுமோ அப்­போது அந்த அழ­குக்­குள் அது­வும் திமி­ராய் வெளிப்­ப­டு­கி­றது. அவ­ருக்கு பொருத்­த­மான ஆடை, அணி­க­லன்­களை அணி­வித்து ரசி­கர்­களை ரசிக்க வைத்­த­வ­ருக்கு தனி பாராட்­டு­கள்.

அலா­வு­தீன் கில்­ஜி­யாக ரண்­வீர் சிங். காமம், கோபம், வீரம், திமிர், ஏள­னம் என எந்த ஒரு நவ­ர­சத்­தை­யும் விட்டு வைக்­காத நடிப்பு.

 மாற்­றான் மனைவி மீது கொண்­டுள்­ளது காதல் அல்ல காமம் என்­பதை கண்­க­ளா­லேயே புரிய வைக்­கி­றார். அந்­தக் காலத்­தில், போர் நடக்­கக் கார­ணம் மண்­ணாசை, பெண்­ணாசை என்­பார்­கள். இந்­தப் படத்­தில் அந்த பெண்­ணாசை, ஒரு­வனை எப்­ப­டி­யெல்­லாம் செய்ய வைக்­கும் என்­பதை உணர்த்­தி­யி­ருக்­கி­றார்­கள். 

அதற்கு ரண்­வீர் சிங்­கின் நடிப்பு அபா­ரம். அலா­வு­தீன் கில்­ஜி­யின் வலது கையாக, நம்­பிக்­கை­யான அடி­மை­யாக ஜிம் சர்ப். மனை­வி­யாக அதிதி ராவ் ஹைதரி, சுல்­தான் ஜலா­லு­தீன் கில்ஜி ஆக ரசா முரத், மேவார் மன்­னன் ராவல் ரத்­தன் சிங் முதல் மனை­வி­யாக அனுப்­ரியா கோயங்கா நிறை­வாக நடித்­தி­ருக்­கி­றார்­கள்.

சஞ்­சய் லீலா பன்­சா­லி­யின் இசை­யில் பாடல்­கள் தமி­ழி­லும் ரசிக்க வைக்­கின்­றன. முத­லில் தீபிகா படு­கோனே அரண்­ம­னை­யில் ஆடும் ஆட்­டம் மீண்­டும் மீண்­டும் பார்க்க வைக்­கும். சஞ்­சித் பல்­ஹா­ரா­வின் பின்­னணி இசை­யும் குறிப்­பிட வேண்­டி­யது.

தமி­ழில் பார்க்­கும் போது முத­லில், டப்­பிங் சீரி­யல் பார்ப்­பது போன்று தோன்­றி­னா­லும், பல இடங்­க­ளில் தமிழ் வச­னங்­க­ளுக்­கும் தியேட்­ட­ரில் கைதட்­டல் கிடைக்­கி­றது.

படத்­தின் தயா­ரிப்பு வடி­வ­மைப்பு, ஒளிப்­ப­திவு, கிரா­பிக்ஸ் பிர­மிக்க வைக்­கின்­றன. 

'பாகு­பலி' படத்­திற்­குப் பிறகு ஒரு பிர­மிக்க வைக்­கும் சரித்­தி­ரப் படத்­தைப் பார்த்த அனு­ப­வம் கிடைக்­கும். இருந்­தா­லும், ஒரு மன்­ன­னின் மனை­வி­யைக் கவ­ரத் துடிக்­கும் மற்­றொரு மன்­னன் என்­ப­து­தான் படத்­தின் ஒரு வரிக் கதை. மேவார் மன்­னன், அவ­னது பேர­ழ­கி­யான அரசி, அவ­ளைக் கவ­ரத் துடிக்­கும் டில்லி மன்­னன் இவர்­க­ளுக்­கி­டையே தான் அதி­கப்­ப­டி­யான காட்­சி­கள் பய­ணிக்­கி­றது. 

                              சஞ்சய் லீலா பன்சாலி

வேறு கதா­பாத்­தி­ரங்­க­ளுக்கு பெரிய முக்­கி­யத்­து­வம் இல்லை. காதல், காமம், வீரம் தவிர, மற்ற உணர்­வு­க­ளுக்கு வேலை இல்லை என்­பது குறை­யா­கத் தெரி­கி­றது.

முக்­கி­யத்­து­வம் வாய்ந்த கிளை­மாக்ஸ் காட்சி பர­ப­ரப்­பா­க­வும், விறு­வி­றுப்­பா­க­வும் பட­மாக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. மொத்­தத்­தில் விஷு­வ­லா­க­வும், வியப்­பா­க­வும் ஒரு படத்­தைப் பார்க்­கத் தயா­ராக இருப்­ப­வர்­க­ளுக்கு 'பத்­மா­வத்' பிர­மிப்­பைக் கொடுக்­கும்.

சித்­தூர் மகா­ரா­ணியை தவ­றாக சித்­த­ரித்து உள்­ள­தாக இப்­ப­டத்­திற்கு ராஜ­புத்ர வகுப்­பி­னர் எதிர்ப்பு தெரி­வித்­துள்­ள­னர். ஆனால் படத்­தில் அப்­ப­டிப்­பட்ட காட்­சி­கள் இல்லை. இன்­னும் சொல்­லப்­போ­னால் ராஜ­புத்ர வம்­சத்­தி­னரை பெரு­மைப்­ப­டுத்தி இருக்­கி­றார்­கள். அந்த வம்­சத்தை சேர்ந்த பெண்­க­ளின் வீரத்தை பெரு­மைப்­ப­டுத்­தும் வித­மா­கவே சொல்­லி­யி­ருக்­கி­றார் இயக்­கு­நர் சஞ்­சய் லீலா பன்­சாலி.

இதற்கு போயா இத்தனை கலவரம் என்றுதான் இப்படம் எண்ணவைக்கிறது.

நடிகர்கள்: - ஷாகித் கபூர், ரண்­வீர் சிங், தீபிகா படு­கோனே. 

இயக்­கம் :- சஞ்­சய் லீலா பன்­சாலி,

 இசை -: சஞ்­சய் லீலா பன்­சாலி, சஞ்­சித் பல்­ஹாரா. 

தயா­ரிப்பு :- பன்­சாலி புரொ­ட­க்ஷன்ஸ், வியா­காம் 18 மோஷன் பிக்­சர்ஸ்.இந்­தி­யில் தயாரான  'பத்­மா­வத்',  தமி­ழி­லும் மொழிமாற்றமாகி  வெளி­யா­கி­யுள்ளது .

"போஸின் ரகசிய காதல் "

காங்கிரஸ் கட்சியில் சுதந்திரத்திற்கான போராளியாக முன்னிருத்தப்பட்ட சுபாஷ் சந்திர போஸ், உடல்நிலையின் காரணமாக 1934 ஆம் ஆண்டு ஆஸ்திரியாவின் தலைநகரான வியன்னாவிற்கு செல்ல நேரிட்டது.

ஒத்துழையாமை இயக்கத்தின் செயல்பாட்டின்போது கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்ட போஸின் உடல்நிலை 1932 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதத்தில் மோசமான நிலைக்கு சென்றது. எனவே, போஸ் குடும்பத்தின் கோரிக்கையை ஏற்ற அப்போதைய பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் அவரை மேல் சிகிச்சைக்காக ஐரோப்பாவுக்கு அழைத்து செல்ல அனுமதித்தது.

வியன்னாவில் சிகிச்சை பெற்றுக்கொண்டு இருந்தபோதிலும் ஐரோப்பாவில் உள்ள இந்திய மாணவர்களை ஒன்றிணைந்து சுதந்திரத்திற்காக போராடுவதற்கு அவர் முடிவு செய்தார்.

அதே சமயத்தில், போஸை அணுகிய ஐரோப்பிய பதிப்பாளர் ஒருவர் "இந்தியாவின் துயரம்" என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகத்தை எழுத்துவதற்கு பணித்தார். அதை ஏற்றுக்கொண்ட போஸ் இந்த புத்தகத்தை உடனிருந்து எழுதுவதற்கு உதவியாகவும், அதை ஆங்கிலத்தில் தட்டச்சு செய்வதற்கும் ஒரு உதவியாளரை தேர்ந்தெடுப்பதற்கு முடிவு செய்தார்.

போஸின் நண்பரான டாக்டர் மாத்தூர் என்பவர் இதற்காக இரண்டு நபர்களை பரிந்துரைத்தார். அதிலுள்ள முதல் நபரை அழைத்து நேர்காணல் செய்த போஸுக்கு திருப்தியில்லை.

எனவே, இரண்டாவதாக 23 வயதான எமிலி சென்கல் என்ற பெண் நேர்காணலுக்காக அழைக்கப்பட்டார். எமிலியின் பேச்சில் நம்பிக்கை கொண்ட போஸ், அவரை 1934 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் முதல் பணியில் சேர்த்துக்கொண்டார்.

1934 ஆம் ஆண்டு இந்த சந்திப்பு நடப்பதற்கு முன்புவரை 37 வயதான சுபாஷ் சந்திர போஸின் முழு கவனமும் பிரிட்டிஷ் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து இந்தியாவை விடுவிப்பதிலேயே இருந்தது. அதுவரை, எமிலி என்பவர் தனது வாழ்க்கையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்த போகிறார் என்பதை அறியாமல் இருந்தார் போஸ்.

சுபாஷ் சந்திர போஸின் இளைய சகோதரரான சரத் சந்திரா போஸின் பேரனான சுகித் போஸ், 'அவரது மாட்சிமை பொருந்திய நியமனம் - சுபாஷ் சந்திர போஸ் மற்றும் பேரரசுக்கு எதிரான இந்தியாவின் போராட்டம்' என்ற தலைப்பில் புத்தகமொன்றை எழுதியுள்ளார். அதில், எமிலியை சந்தித்த பிறகு போஸின் வாழ்க்கை தலைகீழாக மாற்றமடைந்தது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

சுபாஷ் சந்திர போஸுக்கு பல காதல் விருப்பங்களும், திருமணத்திற்கான பல வாய்ப்புகளையும் கொண்டிருந்தார். ஆனால், அவர் யாரையும் ஆர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஆனால், எமிலியின் அழகு அவரை கவர்ந்துவிட்டது என்று அப்புத்தகத்தில் சுகித் போஸ் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

சுபாஷ் சந்திர போஸே காதலை வெளிப்படுத்தியதாகவும், அவர் 1934 ஆம் ஆண்டின் இடைப்பகுதிலிருந்து 1936 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் வரை ஆஸ்திரியா மற்றும் செக்கோஸ்லோவேக்கியாவில் தங்கியிருந்த காலகட்டத்தில் அவர்களின் காதல் சிறப்பான நிலையை அடைந்தது என்றும் அப்புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சுபாஷ் சந்திர போஸ் மற்றும் ஜவஹர்லால் நேரு ஆகியோரின் வாழ்க்கையை ஒப்பீட்டு புகழ்பெற்ற கல்வியாளரான ருத்ரநாஷூ முகர்ஜி ஒரு புத்தகம் எழுதினார். பென்குயின் பதிப்பகம் வெளியிட்ட அப்புத்தகத்தில் போஸ் மற்றும் நேருவின் வாழ்க்கையில் அவர்களின் மனைவிகள் ஏற்படுத்திய தாக்கம் குறித்து குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சுபாஷ் சந்திர போஸ் எழுதிய காதல் கடிதம்

"தங்கள் காதலின் தொடக்க கட்டத்திலேயே இது மிகவும் வேறுபட்ட ஒன்று. கடினமான ஒன்று என்றும் அவர்கள் அறிந்திருந்தனர் என்பது அவர்கள் இருவரும் எழுதிக்கொண்ட கடிதத்திலிருந்து தெரிய வருகிறது. எமிலி அவரை திரு.போஸ் என்றும், போஸ் அவரை திருமதி. சென்கல் அல்லது ஷெல்லி என்று அழைத்தார்" என்று அப்புத்தகத்தில் முகர்ஜி குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இந்த கடிதங்கள் முன்னர் சுபாஷ் சந்திர போஸால் எமிலிக்கு எழுதப்பட்ட கடிதங்களின் தொகுப்பில் சேர்க்கப்படவில்லை. இந்த கடிதங்களை சரத் சந்திர போஸின் மகனான ஷிஷிர் போஸின் மனைவியான கிருஷ்ணா போஸிடம் எமிலியே நேரடியாக அளித்தவையாகும்.

1936 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 5 ஆம் தேதி எழுதப்பட்டுள்ள கடிதமொன்று இவ்வாறு தொடங்குகிறது, "என் அன்பே, தக்க நேரம் வரும்போது உறைந்த பனி உருக ஆரம்பிக்கிறது. ஆனால், இம்முறை எனது இதயம் உருகுவதை போன்று உணருகிறேன். நான் உன்னை எவ்வளவு விரும்புகிறேன் என்பதை உனக்கு கடிதங்கள் மூலமாக தெரிவிப்பதை நாம் நேரில் உரையாடுவதை போல என்னால் கட்டுப்படுத்த இயலவில்லை. என் அன்பே, எனது இதயத்தின் ராணி நீதான். ஆனால், நீ என்னை விரும்புகிறாயா?."

"எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்கும் என்று எனக்கு தெரியவில்லை. ஒருவேளை நான் எனது மீதி வாழ்க்கையை சிறையில் செலவிட நேரிடலாம், நான் சுட்டுக் கொல்லப்படலாம் அல்லது தூக்கில் தொங்கவிடப்படலாம். அதனால், நான் உன்னை நேரில் சந்திக்க முடியாமல் போக நேரிடலாம் அல்லது மீண்டும் கடிதத்தை எழுத முடியாமலும் போகலாம். இருப்பினும், நீ எப்போதுமே எனது இதயத்திலும், எண்ணத்திலும், கனவிலும் நிறைந்திருப்பாய். இந்த ஜென்மத்தில் நாம் இருவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து வாழமுடியாவிட்டாலும், அடுத்த ஜென்மத்தில் உன்னுடன்தான் இருப்பேன்" என்று சுபாஷ் சந்திர போஸ் மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அந்த கடிதத்தின் கடைசியில், "நான் உன்னுள் இருக்கும் பெண்ணையும், ஆன்மாவையும் காதலிக்கிறேன். நான் நேசிக்கும் முதல் பெண்மணி நீதான்" என்று போஸ் குறிப்பிட்டுள்ளார். மேலும், இதை படித்ததும் கடிதத்தை அழித்துவிடுமாறு எமிலியிடம் கோரிக்கை விடுத்திருந்தார். ஆனால், எமிலி அதை பாதுகாப்பாக சேகரித்து வைத்துக்கொண்டார்.

எமிலி மீதான காதலில் சுபாஷ் சந்திர போஸ் தன்னை முழுவதுமாக இழந்துவிட்டார். இதுகுறித்து சுகித்திடம் பேசிய போஸின் நெருங்கிய நண்பரும் அரசியல் கூட்டாளியுமான ஏசிஎன் நம்பியார், "சுபாஷ் ஒரு யோசனையுடன் இருந்தவர், இந்தியாவின் சுதந்திரத்தை பெறுவதில் மட்டுமே அவரது கவனம் இருந்தது." போஸின் அந்த எண்ணத்திலிருந்து திசை திரும்புவதற்கு ஒரே ஒரு வாய்ப்பு அவர் எமிலியை நேசிக்கும்போதுதான் ஏற்பட்டது. அவர் எமிலியை மிகவும் விரும்பினார்.

அதற்கடுத்த முறை சந்திக்கும்போது போஸும், எமிலியும் திருமணம் செய்துகொண்டனர். தனக்கு 27 வயதிருக்கும்போது 1937 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 27 ஆம் நாள் தங்களது திருமணம் நடைபெற்றதாக கிருஷ்ணா போஸிடம் பேசிய எமிலி தெரிவித்தார். அவர்கள், தங்கள் இருவருக்கும் விருப்பமான ஆஸ்திரியாவிலுள்ள இடத்தில் திருமணம் செய்து கொண்டனர்.

ஆனால், இருவரும் தங்களது திருமணம் பற்றிய தகவலை ரகசியமாக வைத்துக்கொள்ள முடிவு செய்தனர். எமிலி தங்களது திருமணத்தை தவிர வேறெந்த தகவலையும் கிருஷ்ணாவிடம் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை.

தனது அரசியல் வாழ்க்கையில் எவ்வித தாக்கத்தையும் சந்திக்க விரும்பாத காரணத்தினால் போஸ் தனது திருமண வாழ்க்கையை மறைந்திருக்கலாம் என்று முகர்ஜி நினைக்கிறார். வெளிநாட்டு பெண்ணை போஸ் திருமணம் செய்து கொண்டது அவரை பற்றிய மற்றவர்களின் பார்வையை மாற்றியிருக்கலாம்.

இந்தியாவிலுள்ள சில செய்தித்தாள்களுக்கும், இதழ்களுக்கும் வியன்னாவில் இருந்தபடியே எமிலி எழுதவேண்டுமென்று போஸ் விரும்பியதாக கிருஷ்ணா போஸ் கூறுகிறார். தி இந்து, மாடர்ன் ரிவ்யூ ஆகிய பத்திரிகைகளுக்கு எமிலி எழுதியிருந்தாலும் அக்கட்டுரைகள் தனக்கு திருப்தியளிக்கவில்லை என்று போஸ் பலமுறை கூறியதாக தெரிகிறது.

1937 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதம் 12 ஆம் தேதி எமிலிக்கு சுபாஷ் எழுதிய கடிதத்தில், "இந்தியாவைப் பற்றி சில கட்டுரைகளை நீ எழுதியுள்ளாய். ஆனால், இந்த புத்தகங்களை உனக்கு வழங்குவதற்கு தேவையுள்ளதென்று நான் நினைக்கவில்லை. ஏனென்றால், நீ அவற்றை படிப்பதேயில்லை" குறிப்பிட்டுள்ளார்.

"நீ தீவிரமாக இருக்காத வரை, வாசிப்பதில் ஆர்வம் வராது. வியன்னாவில் நீ பல தலைப்பிலான நூல்களை பெற்றிருக்கிறாய். ஆனால், அவற்றை நீ தொடர்ந்து பார்க்கவில்லை என்று எனக்குத் தெரியும்."

இருவரின் அன்பின் விளைவாக 1942 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 29 இல் இவர்களின் மகளான அனிதா பிறந்தாள். இத்தாலியின் புரட்சிகர தலைவர் கேரிபால்டியின் மனைவியான பிரேசிலை பூர்விகமாக கொண்ட அனிதா கேரிபால்டி நினைவாக அந்த பெயரிடப்பட்டது.

அனிதா தனது கணவருடன் பல போர்களில் ஈடுபட்டிருந்ததுடன், துணிச்சலான வீரர் என்ற அடையாளத்தை பெற்று விளங்கினார். சுபாஷ் சந்திர போஸ் 1942 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் வியன்னாவிற்கு சென்று எமிலியையும், அனிதாவையும் சந்தித்ததே அவர்களின் கடைசி சந்திப்பாகும்.

ஆனால், சுபாஷ் சந்திர போஸின் நினைவுகளுடன் 1996 ஆம் ஆண்டு அவரை வாழ்ந்த எமிலி, தங்களது மகள் அனிதா போஸை ஜெர்மனியின் பிரபலமான பொருளாதார வல்லுனராக வளர்த்தெடுத்தார்.

இந்த கடினமான பயணத்திலும், சுபாஷ் சந்திர போஸின் குடும்பத்திலிருந்து எந்த உதவியும் பெறுவதற்கு அவர் மறுப்பு தெரிவித்துவிட்டார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

                                                                                                                  தகவல் உதவி, நன்றி:பிபிசி ,